023 986 245 |078 272 785

ភាសា :

យល់ដឹងផ្នែកច្បាប់៖ សម្បទានដីសេដ្ឋកិច្ច

(ភ្នំពេញ)៖ កន្លងមកកម្មវិធីយល់ដឹងផ្នែកច្បាប់បានលើកយកប្រធានបទអំពីសម្បទានដីសង្គ មកិច្ចមកធ្វើការបង្ហាញជូន ប៉ុន្តែសម្រាប់សប្តាហ៍នេះ កម្មវិធីយល់ដឹងផ្នែកច្បាប់របស់អង្គភាពសារព័ត៌មាន Fresh News ដែលសហការជាមួយ ក្រុមមេធាវីកម្ពុជាសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ សូមលើកយកប្រធានបទ «សម្បទានដីសេដ្ឋកិច្ច»។ ក្នុងនោះ អត្ថបទនេះនឹងធ្វើការបង្ហាញជូនបងប្អូនប្រជាពលរដ្ឋ សិស្ស និស្សិត បានយល់ដឹង តើអ្វីទៅជាសម្បទានដីសេដ្ឋកិច្ច ? តើការផ្តល់សម្បទានដីសេដ្ឋកិច្ចមានគោលបំណង និងលក្ខណៈវិនិច្ឆ័យយ៉ាងដូចម្តេច? មុននឹងធ្វើបង្ហាញជូននូវប្រធានបទខាងលើ យើងត្រូវយល់អំពីទ្រព្យសម្បត្តិរដ្ឋ ដែលត្រូវបានបែងចែកជាទ្រព្យ សម្បត្តិសាធារណៈរបស់រដ្ឋ និងទ្រព្យសម្បត្តិឯកជនរបស់រដ្ឋ ។ ទ្រព្យសម្បត្តិសាធារណៈរបស់រដ្ឋមានជាអាទិ៍ ដីធ្លី ក្រោមដី ភ្នំ សមុទ្រ បាតសមុទ្រ អាកាស កោះ ទន្លេ ព្រែក ស្ទឹង បឹង ព្រៃឈើ ធនធានធម្មជាតិ មជ្ឈមណ្ឌលសេដ្ឋកិច្ចវប្បធម៌ មូលដ្ឋានការពារប្រទេស សំណង់ផ្សេងៗទៀតដែលបានកំណត់ថាជារបស់រដ្ឋ។ ចំណែក ទ្រព្យសម្បត្តិឯកជនរបស់រដ្ឋ សំដៅដល់ទ្រព្យរបស់សង្គមដែលមិនសម្រាប់ឱ្យជនក្នុងសង្គមនោះប្រើប្រាស់ជាសាធារណៈទូទៅទេ ជាសម្បត្តិដែលសង្គមអាចលក់ ដូរ ជួល ធ្វើអំណោយបាន ។ គោលនយោបាយផ្តល់សម្បទានដីសេដ្ឋកិច្ច បានកើតទ្បើងតាមរយៈអនុក្រឹត្យលេខ ១៤៦ អនក្រ/បក ចុះថ្ងៃទី២៧ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០០៥ ដែលសម្បទានដីសេដ្ឋកិច្ច គឺជាយន្តការសម្រាប់ផ្តល់ដីឯកជនរបស់រដ្ឋ តាមរយៈកិច្ចសន្យាសម្បទានមួយ យ៉ាងជាក់លាក់ទៅឱ្យសម្បទានិក (អ្នកទទួលបានសម្បទាន) ដើម្បីប្រើប្រាស់សម្រាប់ធ្វើអាជីវកម្ម និងកសិ-ឧស្សាហកម្ម។ សម្បទានដីសេដ្ឋកិច្ចអាចត្រូវបានផ្តល់ឱ្យ ដើម្បីសម្រេចគោលបំណងដូចខាងក្រោម៖ * អភិវឌ្ឍន៍សកម្មភាពកសិកម្មប្រពលវប្បកម្ម និងកសិ-ឧស្សាហកម្ម ដែលតម្រូវឱ្យមានការវិនិយោគដើមទុនដំ បូង ក្នុងអត្រា ខ្ព ស់ និងកម្រិតសមស្រប * សម្រេចបាននូវការព្រមព្រៀងមួយចំនួនជាក់លាក់ពីអ្នកវិនិយោគ សម្រាប់ការអភិវឌ្ឍដីក្នុងលក្ខណៈសមស្រប និងប្រកបដោយចីរភាព ដោយផ្អែកលើផែនការប្រើប្រាស់នៃតំបន់នោះ * បង្កើតភាពមានការងារធ្វើនៅជនបទ ក្នុងក្របខ័ណ្ឌនៃការធ្វើប្រពលវប្បកម្ម និងការធ្វើឱ្យមានកាលានុវត្តភាពនៃការ រកស៊ីចិញ្ចឹមជិវិតមានលក្ខណៈសម្បូ រណ៍បែប និងក្នុងក្របខ័ណ្ឌនៃការគ្រប់គ្រងធនធានធម្មជាតិតាមប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីសមស្រប * លើកទឹកចិត្តរាល់ការវិនិយោគក្នុងគម្រោងសម្បទានដីសេដ្ឋកិច្ច និង * បង្កើតចំណូលរដ្ឋ ឬចំណូលខេត្ត-ក្រុង ឃុំ/សង្កាត់ តាមរយៈការប្រមូលថ្លៃប្រើប្រាស់ដី ពន្ធ និងកម្រៃសេវាពាក់ព័ន្ធ។ ដីសម្បទានសេដ្ឋកិច្ចអាចផ្ដល់ចំពោះតែដីដែលមានលក្ខខណ្ឌ និងលក្ខណៈវិនិច្ឆ័យទាំង ៥ ដូចខាងក្រោម៖ ១. ដីដែលបានចុះបញ្ជី និងបានចាត់ថ្នាក់ជាដីឯកជនរបស់រដ្ឋ។ ២. ដីដែលមានផែនការប្រើប្រាស់ដែល អនុម័តដោយគណៈកម្មាធិការគ្រប់គ្រងដីរដ្ឋថ្នាក់ខេត្តក្រុង ហើយប្រើប្រាស់មានលក្ខណៈស្របទៅតាមផែនការនោះ។ ៣. ដីដែលបានធ្វើការវាយតម្លៃហេតុប៉ះពាល់បរិស្ថាន និងសង្គមចំពោះកាប្រើប្រាស់ និងការអភិវឌ្ឍដីសម្រាប់ គម្រោង សម្បទាន។ ៤. ដីដែលមានដំណោះស្រាយចំពោះបញ្ហាតាំងទីលំនៅថ្មីស្របតាមក្របខណ្ឌគតិយុត្ត និងនីតិវិធីជាធរមាន។ អាជ្ញាមានសមត្ថកិច្ចចុះកិច្ចសន្យាត្រូវធានា មិនមានការបង្ខំឱ្យធ្វើការតាំងទីលំនៅថ្មីដោយគ្មានការស័្មគ្រចិត្តពីអ្នកកាន់កាប់ដីស្របច្បាប់ និងត្រូវធានាចំពោះការគោរពសិទ្ធិមានច្រកចេញចូលទៅកាន់ដីឯកជន។ ៥. ដីដែលមានការពិគ្រោះយោបល់ជាសាធារណៈអំពីគម្រោង ឬសំណើសម្បទានដីសេដ្ឋកិច្ចជាមួយអាជ្ញា ធរ ដែនដី និងប្រជាពលរដ្ឋនៅក្នុងតំបន់។ យោងតាមមាត្រា ៥៣ នៃច្បាប់ស្ដីការគ្រប់គ្រង ការប្រើប្រាស់ និងចាត់ចែងលើទ្រព្យសម្បត្តិរដ្ឋ បានបញ្ញត្តិថាសម្បទានដីសេដ្ឋកិច្ចមិនត្រូវមានរយៈពេលលើសពី៥០ (ហាសិប) ឆ្នាំ ឡើយ។ សម្បទានដីសេដ្ឋកិច្ច មានទំហំច្រើនបំផុតមិនលើសពី ១០,០០០ (ដប់ពាន់) ហិកតា។ បុគ្គលម្នាក់អាចទទួលបានសម្បទានដីសេដ្ឋកិច្ចច្រើនកន្លែង ប៉ុន្តែទំហំដីសម្បទានសរុបមិនត្រូវលើសពី ១០,០០០ (ដប់ពាន់) ហិកតា ឡើយ។ ត្រូវហាមឃាត់ការផ្ដល់សម្បទានដីសេដ្ឋកិច្ចច្រើនកន្លែងឱ្យបុគ្គលតែម្នាក់ ឬឱ្យនីតិបុគ្គលច្រើន ប៉ុន្តែគ្រប់គ្រងដោយរូបវន្តបុគ្គល ឬនីតិបុគ្គលដដែលៗ ដែលមានទំហំសរុបធំជាងទំហំដែលបានកំណត់ខាងលើនេះ។ សម្បទានដីសេដ្ឋកិច្ច ពុំបង្កើត នូវសិទ្ធិកម្មសិទ្ធិលើដីជូនដល់សម្បទានិកបានទ្បើយ លើកលែងសម្បទានដី សង្គមកិច្ច ប៉ុន្តែអាចបង្កើតសិទ្ធិលើការប្រើប្រាស់ និងអាស្រ័យផលលើដី ព្រមទាំងទទួលបានវិញ្ញាបនបត្រសំគាល់សិទ្ធិសម្បទានដីសេដ្ឋកិច្ច។ សម្បទានដីសេដ្ឋកិច្ច អាចជាកម្មវត្ថុនៃសន្តតិកម្ម សម្រាប់រយៈពេលដែលនៅសល់។ សម្បទានិក ត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះទំហំដីដែលបានប្រគល់ជូនដូចមានចែងក្នុងកិច្ចព្រមព្រៀង ។ ករណីមានការបាត់ទំហំដីដូចមានចែងក្នុងកិច្ចព្រមព្រៀង សម្បទានិកត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះមុខច្បាប់ជាធរមាន។ ទន្ទឹមនឹង នេះ សម្បទានិក ត្រូ វចាប់ផ្ដើមអាជីវកម្មរបស់ខ្លួនក្នុងពេល ១២ (ដប់ពី) ខែ បន្ទាប់ពីទទួលបានសម្បទានដី បើមិនដូច្នោះទេនឹងត្រូវទុកជាមោឃៈ។ សរុបមក សម្បទានដីសេដ្ឋកិច្ច គឺជាយន្តការសម្រាប់ផ្តល់ដីឯកជនរបស់រដ្ឋ តាមរយៈកិច្ចសន្យាសម្បទាន ជាក់លាក់ ក្នងគោលបំណងធ្វើអាជីវកម្ម និងកសិ-ឧស្សាហកម្ម និងបង្កើតចំណូលរដ្ឋ តាមរយៈការប្រមូលថ្លៃប្រើប្រាស់ដី ពន្ធ និងកម្រៃសេវាពាក់ព័ន្ធ។ សម្បទានិក ត្រូវធានាការគោរពកាតព្វកិច្ចឱ្យបានខ្ជាប់ខ្ជួនតាមកិច្ចសន្យាសម្បទាន ដើម្បីជៀសវាងការកើតមានកំហុសធ្ងន់ធ្ងរ ដែលអាចនឹងឈានដល់ដកហូតសម្បទានដីសេដ្ឋកិច្ចមកវិញ៕ រៀបរៀងដោយ៖ លោកមេធាវី ម៉េង វណ្ណី និងកញ្ញា ហេង មរកត ជំនួយការមេធាវី និងជាសមាជិកក្រុមការងាររៀបចំ និងផ្សព្វផ្សាយអត្ថបទច្បាប់ នៃក្រុមមេធាវីកម្ពុជាសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ មានអាសយដ្ឋាននៅអគារលេខ ៤៥៣៥ ផ្លូវលេខ១០០៣ ស្ថិតក្នុង ភូមិឧកញ៉ាវាំង សង្កាត់ភ្នំពេញថ្មី ខណ្ឌសែនសុខ រាជធានីភ្នំពេញ ទូរស័ព្ទទំនាក់ទំនងលេខ ០២៣ ៩៨៦ ២៤៥ អ៉ីម៉ែល៖ president@ciclg.com គេហទំព័រ៖ www.ciclg.com, ហ្វេសប៊ុកផេក៖ ក្រុមមេធាវីកម្ពុជាសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ/ Cambodia International Cooperation Law Group.

2022-05-24 18:19:16

យល់ដឹងផ្នែកច្បាប់៖ ការខ្ចីប្រើ

(ភ្នំពេញ)៖ នៅក្នុងជីវភាពរស់នៅប្រចាំថ្ងៃរបស់បុគ្គលម្នាក់ៗ គឺតែងតែមានការប្រាស្រ័យទាក់ទង និងជួយគ្នាទៅវិញទៅមក ដោយមានលេចឡើងនូវសកម្មភាពខ្ចីប្រើជាអាទិ៍ ។ ការខ្ចីប្រើនេះ គឺគេឧស្សាហ៍យកមកប្រើប្រាស់ជាប្រចាំនៅក្នុងសង្គម ហេតុនេះហើយបានជាមានការចែងបទប្បញ្ញត្តិអំពីការខ្ចីប្រើ នៅក្នុងក្រមរដ្ឋប្បវេណី ដើម្បីជាភាពងាយស្រួលក្នុងការគ្រប់គ្រងនូវសកម្មភាពមួយនេះឱ្យសមស្រប និងត្រឹមត្រូវតាមផ្លូវច្បាប់ ។ តើអ្វីទៅជាការខ្ចីប្រើ? ហើយអ្នកខ្ចីប្រើនោះត្រូវមានករណីយកិច្ច និងសិទ្ធិអ្វីខ្លះចំពោះការខ្ចីប្រើនេះ? ដើម្បីយល់ដឹងឱ្យកាន់តែច្បាស់ កម្មវិធីយល់ដឹងផ្នែកច្បាប់របស់អង្គភាពសារព័ត៌មាន Fresh News សហការជាមួយ ក្រុមមេធាវីកម្ពុជាសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ នៅសប្តាហ៍នេះ សូមលើកយកប្រធានបទស្តីពី «ការខ្ចីប្រើ» មកធ្វើការបង្ហាញជូនបងប្អូនប្រជាពលរដ្ឋ សិស្ស និស្សិតដូចខាងក្រោម។ ការខ្ចីប្រើ គឺសំដៅលើកិច្ចសន្យាមួយ ដែលភាគីម្ខាងឱ្យភាគីម្ខាងទៀតខ្ចីប្រើប្រាស់ និង អាស្រ័យផល នូវវត្ថុណាមួយ ដោយមិនឱ្យបង់ថ្លៃ ។ ការខ្ចីប្រើនឹងមានអានុភាព នៅពេលដែលភាគីអ្នកខ្ចីទទួលយកវត្ថុណាមួយពីភាគីអ្នកឱ្យខ្ចី ហើយសន្យាថានឹងសងវត្ថុនោះ ក្រោយពីបានប្រើប្រាស់ និងអាស្រ័យផល ដោយមិនបង់ថ្លៃ ។ ឧទាហរណ៍៖ លោក (ក) ជាអ្នកមានធូរធារ និងជាមិត្តរបស់លោក (ខ) ដែលបានឱ្យលោក (ខ) ខ្ចីម៉ូតូរបស់ខ្លួន មួយរយៈ ដោយមិនយកប្រាក់កម្រៃឡើយ ដើម្បីឱ្យលោក (ខ) រត់ម៉ូតូឌុបបានប្រាក់យកមកផ្គត់ផ្គង់គ្រួសារ ហើយលោក (ខ) សន្យាថានឹងសងម៉ូតូមកឱ្យលោក (ក) វិញ នៅពេលដែលខ្លួនទិញម៉ូតូបាន ។ ថ្វីត្បិតតែអ្នកខ្ចីមិនត្រូវបានបង់ថ្លៃសម្រាប់ការខ្ចីប្រើក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែអ្នកខ្ចីត្រូវរក្សាទុកវត្ថុខ្ចី និងមានការប្រុងប្រយ័ត្ន ក្នុងនាមជាអ្នកគ្រប់គ្រង ហើយត្រូវប្រើប្រាស់ និងអាស្រ័យផលវត្ថុនោះឱ្យបានត្រឹមត្រូវ ។ ក្នុងករណីអ្នកខ្ចីមានបំណងចង់ឱ្យអ្នកដទៃប្រើប្រាស់ និង អាស្រ័យផលលើវត្ថុនោះដែរ នោះអ្នកខ្ចីត្រូវតែមានការអនុញ្ញាត ឬ ការយល់ព្រមពីអ្នកឱ្យខ្ចីជាមុនសិន ទើបអ្នកខ្ចីមានសិទ្ធិក្នុងការឱ្យអ្នកដទៃប្រើប្រាស់ និង អាស្រ័យផលលើវត្ថុនោះបន្តបាន ។ បន្ថែមពីនេះ អ្នកខ្ចីត្រូវចេញសោហ៊ុយចាំបាច់ធម្មតាអាចជា ការចាក់សាំង សប់កង់ និងការជួសជុលបន្តិចបន្តួច ជាដើម ។ ការខ្ចីប្រើនេះត្រូវបញ្ចប់ដោយការផុតកំណត់អំឡុងពេល ប៉ុន្តែប្រសិនបើគូភាគីមិនបានកំណត់អំឡុងពេលទេ តែគូភាគីបានកំណត់អំពីគោលបំណងនៃការខ្ចីប្រើ នោះការខ្ចីប្រើត្រូវបញ្ចប់ នៅពេលដែលអ្នកខ្ចីបានបញ្ចប់ការប្រើប្រាស់ និងអាស្រ័យផលលើវត្ថុខ្ចី តាមគោលបំណងនោះ ។ ម្យ៉ាងវិញទៀត ប្រសិនបើអ្នកខ្ចីបានទទួលមរណភាព ការខ្ចីប្រើក៏ត្រូវបានបញ្ចប់ផងដែរ ។ ចំណែកឯការរំលាយកិច្ចសន្យាខ្ចីប្រើវិញ ក្នុងករណីដែលគូភាគីមិនបានកំណត់អំឡុងពេល និងគោលបំណងទេ ដូចនេះអ្នកឱ្យខ្ចីអាចស្នើសុំរំលាយកិច្ចសន្យាខ្ចីប្រើជាមួយអ្នកខ្ចីនៅពេលណាក៏បាន ។ ម្យ៉ាងវិញទៀតប្រសិនបើករណីបន្ទាន់ និងចាំបាច់កើតមានឡើងចំពោះវត្ថុខ្ចី ដែលអ្នកឱ្យខ្ចីពុំអាចព្យាករបាន អ្នកឱ្យខ្ចីក៏អាចស្នើសុំរំលាយកិច្ចសន្យាខ្ចីប្រើបានដូចគ្នា ។ ចំពោះអ្នកខ្ចីក៏មានសិទ្ធិស្នើសុំរំលាយកិច្ចសន្យាខ្ចីប្រើជាមួយអ្នកឱ្យខ្ចីបានដូចគ្នា បើទោះបីជានៅក្នុងកិច្ចសន្យាបានកំណត់ ឬមិនបានកំណត់រយៈពេលក៏ដោយ ។ ប៉ុន្តែក្នុងករណីដែលអ្នកឱ្យខ្ចីមានផលប្រយោជន៍ទៅលើរយៈពេលនោះ អ្នកខ្ចីមានករណីយកិច្ចសងសំណងនៃការខូចខាត ដែលកើតមានឡើងដោយសារការស្នើសុំរំលាយកិច្ចសន្យានោះ ។ ឧទាហរណ៍៖ លោក (ក) ត្រូវទៅធ្វើការនៅក្រៅប្រទេសមួយរយៈ ដោយទុករថយន្តនៅទំនេរ ដូច្នេះលោក (ខ) ក៏បានមកខ្ចីរថយន្តរបស់លោក (ក) ដើម្បីប្រើប្រាស់ និងអាស្រ័យផល នៅក្នុងអំឡុងពេលនោះ ហើយលោក (ក) ក៏បានយល់ព្រមឱ្យលោក (ខ) ខ្ចីរថយន្ត ដើម្បីប្រើប្រាស់ និងអាស្រ័យផល ដោយមិនយកកម្រៃឡើយ ។ ប៉ុន្តែលោក (ខ) ត្រូវតែជួយមើលថែរថយន្តរបស់គាត់ រហូតដល់ពេលដែលគាត់ត្រលប់មកពីក្រៅប្រទេសវិញ ។ ក្នុងករណីនេះបើសិនជាលោក (ក) មិនទាន់ត្រលប់មកពីក្រៅប្រទេសវិញទេ ស្រាប់តែលោក (ខ) ស្នើសុំរំលាយកិច្ចសន្យាខ្ចីប្រើជាមួយលោក (ក) ហើយរថយន្តរបស់លោក (ក) មិនបានដំណើរការ និងធ្វើឱ្យខូច អាគុយ ឬធ្វើឱ្យម៉ាស៉ីនមានបញ្ហា ប្រសិនបើទុកយូរ ដូចនេះលោក (ខ) មានករណីយកិច្ចសងសំណងនៃការខូចខាត ដែលកើតមានឡើង ដោយសារការស្នើសុំរំលាយកិច្ចសន្យានោះ ។ សរុបមក ការខ្ចីប្រើ គឺជាកិច្ចសន្យាមួយប្រភេទដែលភាគីម្ខាងឱ្យភាគីម្ខាងទៀតប្រើប្រាស់ និងអាស្រ័យផលនូវវត្ថុណាមួយ ដោយមិនឱ្យបង់ថ្លៃ ប៉ុន្តែគូភាគីត្រូវមានសិទ្ធិ និងករណីយកិច្ចចំពោះសកម្មភាពនេះទៅវិញទៅមក ៕ រៀបរៀងដោយ៖ លោកមេធាវី លឹម សុវណ្ណារ៉ុង និងលោក រៀម គីមឡេង ជាជំនួយការមេធាវី និងជាសមាជិកក្រុមការងាររៀបចំ និងផ្សព្វផ្សាយអត្ថបទច្បាប់ នៃ ក្រុមមេធាវីកម្ពុជាសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ មានអាសយដ្ឋាននៅអគារលេខ ៤៥៣៥ ផ្លូវលេខ ១០០៣ ភូមិឧកញ៉ាវាំង សង្កាត់ភ្នំពេញថ្មី ខណ្ឌសែនសុខ រាជធានីភ្នំពេញ ទូរស័ព្ទទំនាក់ទំនងលេខ ០២៣ ៩៨៦ ២៤៥ អ៉ីម៉ែល៖president@ciclg.com គេហទំព័រ៖ www.ciclg.com, ហ្វេសបុកផេក៖ ក្រុមមេធាវីកម្ពុជាសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ / Cambodia International Cooperation Law Group

2022-05-09 18:33:10

យល់ដឹងផ្នែកច្បាប់៖ ការផ្អាក និងការបង្អង់នីតិវិធីនៃបណ្ដឹងរដ្ឋប្បវេណី

(ភ្នំពេញ)៖ នៅក្នុងសង្គមរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ ការប៉ះទង្គិចដែលអាចនឹងបង្កជាវិវាទតែងតែកើតមានជារឿយៗ ហើយដើម្បីដោះស្រាយវិវាទទាំងអស់នោះ ច្បាប់បានធានាឱ្យបុគ្គលគ្រប់រូបមានសិទ្ធិពឹងពាក់តុលាការចំពោះវិវាទរដ្ឋប្បវេណី។ បណ្ដឹងរដ្ឋប្បវេណី មានគោលបំណងឱ្យតុលាការដោះស្រាយវិវាទរដ្ឋប្បវេណីដោយផ្អែកលើច្បាប់ ក្នុងគោលបំណងការពារសិទ្ធិរបស់បុគ្គលឯកជន។ ជាការពិតណាស់នៅក្នុងនីតិវិធីនៃបណ្ដឹងរដ្ឋប្បវេណី មានដំណាក់កាលជាច្រើន និងមានលក្ខណៈសំាញុំាជាខ្លាំង ដែលតម្រូវឱ្យមានការស្វែងយល់ឱ្យច្បាស់ ប៉ុន្ដែនៅក្នុងនីតិវិធីទាំងនោះមាននីតិវិធីមួយ ដែលបណ្ដាលឱ្យនីតិវិធីនៃបណ្ដឹងរដ្ឋប្បវេណី ត្រូវបានផ្អាក និងបង្អង់ ដោយសារមានមូលហេតុដែលបានកំណត់ដោយច្បាប់ផងដែរ។ កម្មវិធីយល់ដឹងផ្នែកច្បាប់របស់អង្គភាពព័ត៌មាន Fresh News សហការជាមួយ ក្រុមមេធាវីកម្ពុជាសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ នឹងលើកយកប្រធានបទស្តីពី «ការផ្អាក និងការបង្អង់នីតិវិធីនៃបណ្ដឹងរដ្ឋប្បវេណី» មកធ្វើការបង្ហាញជូនបងប្អូនប្រជាពលរដ្ឋ សិស្ស និស្សិតដូចខាងក្រោម។ ការផ្អាកនីតិវិធីនៃបណ្ដឹង សំដៅដល់ស្ថានភាពមួយដែលនីតិវិធីនៃបណ្ដឹងរដ្ឋប្បវេណី ត្រូវបានឈប់ដំណើរការជាបណ្ដោះអាសន្ន ដោយសារមានមូលហេតុដែលជះឥទ្ធិពលដល់ឋានៈរបស់ភាគី ដែលមូលហេតុទាំងនោះត្រូវបានច្បាប់កំណត់យ៉ាងច្បាស់លាស់ ហើយមូលហេតុទាំងនោះរួមមាន៖ * ១. មរណភាពរបស់ភាគី៖ ក្នុងដំណើរការនីតិវិធីនៃបណ្ដឹង ប្រសិនបើមានភាគីណាមួយទទួលមរណភាព ភាគីដែលទទួលមរណភាពនោះមិនអាចចូលរួមក្នុងនីតិវិធីនៃបណ្ដឹងតទៅទៀតបានទេ ក្នុងករណីនេះនីតិវិធីត្រូវផ្អាករហូតដល់តុលាការ ទទួលស្គាល់អ្នកតំណាងស្របច្បាប់ថ្មីណាមួយ ប៉ុន្ដែដែលគ្មានអ្នកទទួលសិទ្ធិ និងកាតព្វកិច្ចដែលជាកម្មវត្ថុនៃបណ្ដឹង ឬសិទ្ធិ និងកាតព្វកិច្ចនោះត្រូវបានធ្លាក់លើបុគ្គលតែម្នាក់ នោះតុលាការត្រូវចេញសាលក្រមប្រកាសបញ្ចប់បណ្ដឹងនោះតែម្ដង។ * ២. ការរលត់នីតិបុគ្គលជាភាគី ដោយការរួមបញ្ចូលនីតិបុគ្គល៖ នីតិបុគ្គលក៏អាចដោយសារមូលហេតុណាមួយផងដែរ ហើយក្នុងករណីដែលនីតិបុគ្គលត្រូវបានរលត់ ដោយការរួមបញ្ចូលគ្នាជាមួយនឹងនីតិបុគ្គលផ្សេងទៀត នោះច្បាប់បានកំណត់ថានីតិវិធីនៃបណ្ដឹងត្រូវបានផ្អាកជាបណ្ដោះអាសន្នសិន មិនខុសពីករណីមុននោះទេក្នុងករណីដែលសិទ្ធិ និងកាតព្វកិច្ចធ្លាក់លើបុគ្គលតែម្នាក់នោះ តុលាការត្រូវចេញសាលក្រមប្រកាសបញ្ចប់បណ្ដឹងនោះ ដូចគ្នានឹងករណីខាងលើផងដែរ។ * ៣. ការបាត់បង់នូវសមត្ថភាពក្នុងការធ្វើបណ្ដឹងរបស់ភាគី ឬមរណភាពរបស់អ្នកតំណាងដែលច្បាប់បានកំណត់ ឬការរលត់នូវសិទ្ធិតំណាង៖ ដូចមានកំណត់ក្នុងក្រមរដ្ឋប្បវេណី ប្រសិនបើសកម្មភាពបណ្ដឹងត្រូវបានធ្វើឡើងដោយបុគ្គលគ្មានសមត្ថភាពនោះសកម្មភាពបណ្ដឹង នឹងត្រូវចាត់ទុកជាមោឃៈ ហេតុនេះហើយទើបនៅពេលដែលបុគ្គល ដែលធ្លាប់មានសមត្ថភាពធ្វើសកម្មភាពបណ្ដឹងបែរជាបាត់បង់សមត្ថភាពនោះ ឬអ្នកតំណាងដែលច្បាប់បានកំណត់បានទទួលមរណភាព ឬសិទ្ធិតំណាងត្រូវបានរលត់ នោះច្បាប់បានកំណត់ឱ្យនីតិវិធីនៃបណ្ដឹងត្រូវបានផ្អាកជាបណ្ដោះអាសន្នសិន។ * ៤. មរណភាព ឬការបាត់បង់នូវលក្ខណៈសម្បត្តិដោយមូលហេតុផ្សេងរបស់បុគ្គលដែលមានលក្ខណៈសម្បត្តិ ដែលបានកំណត់ ហើយធ្វើបណ្ដឹងក្នុងនាមផ្ទាល់ខ្លួនជំនួសអ្នកដទៃ៖ ក្នុងករណីដែលតតិយជនមានលក្ខណៈដែលបានកំណត់ ហើយទទួលបន្ទុកបណ្ដឹងតាមច្បាប់ (ឧទាហរណ៍៖ អ្នកអនុវត្តមតកសាសន៍ក្នុងករណីមានមតកសាសន៍) ហើយបុគ្គលនោះបានបាត់បង់នូវលក្ខណៈសម្បត្តិនោះ (ឧទាហរណ៍៖ ករណីដែលអ្នកអនុវត្តមតកសាសន៍បានសុំលាលែង) នោះសកម្មភាពបណ្ដឹងនឹងត្រូវបានផ្អាកជាបណ្ដោះអាសន្នសិន។ * ៥. មរណភាព ឬការបាត់បង់នូវលក្ខណៈសម្បត្តិដោយមូលហេតុផ្សេងរបស់បុគ្គល ដែលត្រូវជ្រើសរើសទាំងអស់ដោយបញ្ញត្ដិនៃមាត្រា៤២ (ការជ្រើសរើសភាគី) នៃក្រមនេះ៖ ករណីដែលភាគីត្រូវបានជ្រើសរើសស្របតាមមាត្រា៤២ (ការជ្រើសរើសភាគី) ទាំងអស់បានទទួលមរណភាព ឬបានបាត់បង់លក្ខណៈសម្បត្ដិ នោះសកម្មភាពបណ្ដឹងនឹងត្រូវផ្អាកជាបណ្ដោះអាសន្ន។ ការបន្ដនីតិវិធីនៃបណ្ដឹង ត្រូវធ្វើឡើងតាមពាក្យសុំទទួលបន្ដនីតិវិធីនៃបណ្ដឹង ដែលអាចធ្វើឡើងដោយបុគ្គលដែលមានបំណងទទួលបន្ដ ឬដោយភាគីម្ខាងទៀត ហើយក្នុងករណីមានពាក្យសុំទទួលបន្ដនីតិវិធីនៃបណ្ដឹងហើយ តុលាការត្រូវធ្វើការជូនដំណឹងទៅភាគីម្ខាងទៀត។ ពាក្យសុំទទួលបន្ដនីតិវិធីនៃបណ្ដឹង តុលាការត្រូវធ្វើការស្រាវជ្រាវដោយឆន្ទានុសិទ្ធិរបស់ខ្លួន ហើយបើយល់ឃើញថាគ្មានមូលហេតុត្រឹមត្រូវទេ តុលាការអាចសម្រេចលើកចោលពាក្យសុំនោះដោយដីកាសម្រេច។ គួរបញ្ជាក់ផងដែរថា ដីកាសម្រេចលើកចោលអាចប្ដឹងជំទាស់បាន ហើយក្នុងករណីយល់ឃើញថាត្រឹមត្រូវ តុលាការត្រូវអនុញ្ញាតការទទួលបន្ដនីតិវិធីនៃបណ្ដឹងនោះ ដោយដីកាសម្រេច។ លើសពីនេះទៀត បើទោះបីជាភាគីទាំងសងខាងមិនបានដាក់ពាក្យសុំទទួលបន្តនីតិវិធីនៃបណ្ដឹងក៏ដោយ ក៏តុលាការអាចបង្គាប់ឱ្យទទួលបន្ដនីតិវិធីនៃបណ្ដឹងតាមរយៈដីកាសម្រេចដោយឆន្ទានុសិទ្ធិរបស់ខ្លួនផងដែរ។ ការបង្អង់នីតិវិធីនៃបណ្ដឹង សំដៅភាពចាំបាច់តម្រូវឱ្យនីតិវិធីចប់មួយរយៈពេលសិន ដើម្បីធានានូវសិទ្ធិរបស់ភាគីចំពោះនីតិវិធីនៃបណ្ដឹង នោះនីតិវិធីនៃបណ្ដឹងនឹងត្រូវបានបង្អង់រហូតដល់ហេតុដែលនាំឱ្យបង្អង់នោះត្រូវបានរលត់ ដែលហេតុទាំងអស់នោះរួមមាន៖ * ១. គ្រោះមហន្ដរាយ ឬហេតុផ្សេងទៀត៖ អាចជាស្ថានភាពដែលតុលាការមិនអាចបំពេញកិច្ចរបស់ខ្លួនបានដោយសារតំបន់នោះ មានគ្រោះមហន្ដរាយ ដូចជា៖ មហាអគ្គីភ័យ ទឹកជំនន់ រញ្ជួយដី ឬក៏ដោយសារមានសង្រ្គាម កុបកម្ម ជាដើម។ * ២. តំបន់ភាគីរស់នៅមានឧបសគ្គរយៈពេលវែង៖ ប្រសិនបើតំបន់ដែលភាគីរស់នៅ មានឧបសគ្គក្នុងការធ្វើចរាចរណ៍ដោយសារមានគ្រោះមហន្ដរាយ ឬមានជំងឺឆ្លង ជាដើម។ * ៣. ករណីមានសំណុំរឿងព្រហ្មទណ្ឌ៖ ករណីដែលរឿងក្តីព្រហ្មទណ្ឌកំពុងត្រូវបានចាត់ការ ជនរងគ្រោះអាចទាមទារភា្ជប់ការទាមទារសំណងរដ្ឋប្បវេណី ក្នុងរឿងព្រហ្មទណ្ឌបាន ហើយក៏អាចដាក់ពាក្យបណ្ដឹងនោះតាមបណ្តឹងរដ្ឋប្បវេណីធម្មតាបានដែរ។ ប៉ុន្តែក្នុងករណីដាក់ពាក្យបណ្ដឹងនោះ តាមបណ្តឹងរដ្ឋប្បវេណីធម្មតាក៏ដោយ ក៏សាលក្រមព្រហ្មទណ្ឌដែលសម្រេចឱ្យមានទោសនោះ នឹងមានចំណងទៅលើរឿងក្តីរដ្ឋប្បវេណីដែរ ដែលតម្រូវឱ្យយើងគួរចែងថា អាចបង្អង់បាននូវដំណើរការនីតិវិធីនៃបណ្តឹងរដ្ឋប្បវេណីនោះ។ នៅពេលមានការផ្អាក និងបង្អង់នីតិវិធីនៃបណ្ដឹង ភាគី និងតុលាការ មិនអាចធ្វើសកម្មភាពបណ្តឹងបានឡើយ។ ប៉ុន្តែ តុលាការអាចប្រកាសសាលក្រមបាន ទោះបីជានីតិវិធីនៃបណ្ដឹងនោះត្រូវបានផ្អាកក៏ដោយ។ នៅពេលដែលមានការផ្អាក ឬបង្អង់នីតិវិធីនៃបណ្ដឹង អំឡុងពេលក៏ត្រូវបញ្ឈប់ដំណើរការដែរ។ ក្នុងករណីនេះអំឡុងពេលទាំងអស់នោះត្រូវចាប់ផ្តើមពីដំបូងវិញ ចាប់ពីពេលដែលធ្វើការជូនដំណឹងស្តីពីការទទួលបន្តនីតិវិធីនៃបណ្ដឹង ឬពេលដែលបន្តនីតិវិធីនៃបណ្ដឹងនោះ។ សរុបសេចក្ដីមកការផ្អាក និងការបង្អង់នីតិវិធីនៃបណ្ដឹង គឺជានីតិវិធីមួយដែលមានសារៈសំខាន់យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់នីតិវិធីនៃបណ្ដឹង ដោយហេតុថា ប្រសិនបើកើតមានមូលហេតុដែលនាំឱ្យមានការផ្អាក ឬការបង្អង់ ហើយបើមិនផ្អាក ឬបង្អង់នីតិវិធីនៃបណ្ដឹងនោះទេ នោះគេមិនអាចធានាដល់ការការពារសិទ្ធិរបស់បុគ្គលឯកជនបានឡើយ។ ជាការពិតណាស់ការផ្អាក ឬការបង្អង់នីតិវិធីនៃបណ្ដឹង គឺមានគោលបំណងការពារសិទ្ធិរបស់បុគ្គលឯកជន ដោយច្បាប់បានកំណត់យ៉ាងច្បាស់អំពីហេតុដែលនាំឱ្យមានការផ្អាក ឬការបង្អង់នីតិវិធីនៃបណ្ដឹង ដើម្បីជៀសវាងការបាត់បង់សិទ្ធិ និងផលប្រយោជន៍ស្របច្បាប់ផ្សេងៗរបស់បុគ្គលឯកជនផងដែរ៕ រៀបរៀងដោយ៖ លោកមេធាវី សេង ឈុនលី និងលោក ប៉ូល គីមសេង សមាជិកក្រុមការងាររៀបចំ និងផ្សព្វផ្សាយអត្ថបទច្បាប់ នៃក្រុមមេធាវីកម្ពុជាសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ មានអាសយដ្ឋាននៅអគារលេខ ៤៥៣៥ ផ្លូវលេខ ១០០៣ ស្ថិតនៅក្នុងភូមិឧញ៉ាវាំង សង្កាត់ភ្នំពេញថ្មី ខណ្ឌសែនសុខ រាជធានីភ្នំពេញ ទូរសព្ទទំនាក់ទំនងលេខ ០២៣ ៩៨៦ ២៤៥ អ៉ីម៉ែល៖president@ciclg.com គេហទំព័រ៖ www.ciclg.com, ទំព័របណ្តាញសង្គមហ្វេសប៊ុក៖ ក្រុមមេធាវីកម្ពុជាសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ / Cambodia International Cooperation Law Group.

2022-04-25 14:29:31

យល់ដឹងផ្នែកច្បាប់៖ សៀវភៅការងារជនជាតិខ្មែរ

(ភ្នំពេញ)៖ បច្ចុប្បន្នវិស័យការងារក្រុមហ៊ុន រោងចក្រ សហគ្រាស នៅព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាមានការរីកចម្រើនខ្លាំង ដោយមានការវិនិយោគពីសំណាក់អ្នកវិនិយោគក្នុងប្រទេស និងក្រៅប្រទេស ហើយដើម្បីប្រតិបត្តិការក្រុមហ៊ុន រោងចក្រ សហគ្រាស របស់ខ្លួនបានតម្រូវឱ្យនិយោជក ឬម្ចាស់សហគ្រាសនីមួយៗត្រូវទៅចុះបញ្ជីក្រុមហ៊ុន រោងចក្រ សហគ្រាស របស់ខ្លួននៅក្រសួងពាណិជ្ជកម្ម និងស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធផ្សេងទៀតឱ្យស្របតាមគោលការណ៍ច្បាប់នៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ។ ក្នុងនោះផងដែរ កម្មករនិយោជិត គឺជាចលករមួយយ៉ាងសំខាន់ដែលមិនអាចខ្វះបាន ដើម្បីធានានូវសកម្មភាពអាជីវកម្មរបស់ក្រុមហ៊ុន រោងចក្រ សហគ្រាសនោះ ដូចនេះក្នុងនាមជានិយោជក ឬម្ចាស់សហគ្រាស ត្រូវមានតួនាទីផ្ដល់ជាប្រាក់ឈ្នួល និងមានកាតព្វកិច្ចជាច្រើនទៀតចំពោះបុគ្គលិក កម្មករនិយោជិតរបស់ខ្លួន ។ ដើម្បីសម្រួលដល់ការគ្រប់គ្រង ក៏ដូចជាផ្ដល់នូវភាពងាយស្រួលដល់និយោជក ឬម្ចាស់សហគ្រាស ក្នុងការគ្រប់គ្រងកម្មករនិយោជិត ដូចជា ការគ្រប់គ្រងលើអតីតភាពការងាររបស់ពួកគាត់ ក្រសួងការងារបានបង្កើតឱ្យមានសៀវភៅការងារជនជាតិខ្មែរ ដើម្បីគ្រប់គ្រងព័ត៌មានមួយផ្នែកធំរបស់កម្មករនិយោជិតខ្មែរទាំងអស់ដែលស្ថិតនៅក្រោមច្បាប់ស្ដីពីការងារ ។ តើអ្វីទៅជាសៀវភៅការងារជនជាតិខ្មែរ ហើយតម្រូវឱ្យមានឯកសារ ឬលក្ខខណ្ឌអ្វីខ្លះ ដើម្បីធ្វើសៀវភៅការងារបាន? ដើម្បីឱ្យយល់កាន់តែច្បាស់អំពីសៀវភៅការងារជនជាតិខ្មែរ ដូច្នេះសម្រាប់សប្ដាហ៍នេះ កម្មវិធីយល់ដឹងផ្នែកច្បាប់របស់អង្គភាពព័ត៌មាន Fresh News សហការជាមួយ ក្រុមមេធាវីកម្ពុជាសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ សូមលើកយកប្រធានបទស្ដីពី «សៀវភៅការងារជនជាតិខ្មែរ» មកបកស្រាយ និងចែករំលែក ជូនបងប្អូនប្រជាពលរដ្ឋ សិស្ស និស្សិតទាំងអស់ដូចតទៅ។ យោងតាមស្មារតីមាត្រា ៣៤ នៃច្បាប់ស្ដីពីការងារ សៀវភៅការងារជនជាតិខ្មែរ ធ្វើឡើងសំរាប់សំគាល់អត្តសញ្ញាណសាមីខ្លួនរបស់កម្មករនិយោជិត ដោយក្នុងសៀវភៅនេះមានចែងពីប្រភេទការងារដែលកម្មករនិយោជិកបានចុះកិច្ចសន្យាធ្វើ ថិរវេលានៃកិច្ចសន្យា ប្រាក់ឈ្នួលដែលបានព្រមព្រៀងគ្នា និងរបៀបបើកប្រាក់ឈ្នួល ព្រមទាំងការចុះកិច្ចសន្យាថ្មីបន្តទៀត។ សៀវភៅការងារ ត្រូវបានធ្វើឡើងដោយមន្រ្តីអធិការការងារ តាមសេចក្ដីស្នើសុំរបស់កម្មករនិយោជិត ឬម្ចាស់ក្រុមហ៊ុន រោងចក្រ សហគ្រាស ប៉ុន្តែមុននឹងឈានទៅធ្វើសៀវភៅការងារបាន តម្រូវឱ្យកម្មករនិយោជិតត្រូវទៅពិនិត្យកាយសម្បទានៅពេទ្យការងារជាមុនសិន ឬស្នើសុំឱ្យមានការចុះទៅពិនិត្យដល់ក្រុមហ៊ុន រោងចក្រ សហគ្រាសក៏បានដែរ។ ក្រោយមកពេទ្យការងារនឹងចេញវិញ្ញាបនបត្រពិនិត្យកាយសម្បទាឱ្យ ដើម្បីយកទៅប្រើប្រាស់ ពីព្រោះថា នៅពេលស្នើសុំសៀវភៅការងារត្រូវភ្ជាប់មកជាមួយនូវវិញ្ញាបនបត្រពិនិត្យកាយសម្បទានេះ ហើយឯកសារភ្ជាប់ផ្សេងទៀតមានដូចខាងក្រោម ៖ * អត្តសញ្ញាណប័ណ្ណសញ្ជាតិខ្មែរ/សៀវភៅគ្រួសារ/សំបុត្របញ្ជាក់កំណើត * រូបថត ជារូបទើបថតថ្មី ០៦ ខែ ចុងក្រោយ, ទំហំ ៤x៦, ផ្ទៃ ស គ្មានស្រមោល * ព័ត៌មានការងារ (មុខងារ/តួនាទីក្នុងក្រុមហ៊ុន រោងចក្រ សហគ្រាស,កាលបរិច្ឆេទចូលធ្វើការងារ, ប្រាក់ឈ្នួលប្រចាំខែ) * វិញ្ញាបនបត្រមុខរបរកម្មករនិយោជិតខ្មែរ (មានទម្រង់) ចំពោះការស្នើសុំសៀវភៅការងារ តម្រូវឱ្យបង់សេវាសាធារណៈចំនួន ២០.០០០ (ពីរម៉ឺន) រៀល យោងតាមប្រកាសអន្តរក្រសួង ស្ដីពីការផ្ដល់សេវាសាធារណៈដោយក្រសួងការងារ និងបណ្ដុះបណ្ដាលវិជ្ជាជីវៈ ដែលចេញដោយក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច និងហិរញ្ញវត្ថុ។ បន្ថែមពីនេះ កាលពីថ្ងៃទី៣១ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២០ ក្រសួងការងារ និងបណ្ដុះបណ្ដាលវិជ្ជាជីវៈ បានចេញប្រកាសស្ដីពីការដាក់ឱ្យប្រើប្រាស់សេវាសាធារណៈពាក់ព័ន្ធនឹងវិស័យការងារ និងបណ្ដុះបណ្ដាលវិជ្ជាជីវៈតាមប្រព័ន្ធស្វ័យប្រវត្តិកម្ម ដោយក្នុងប្រព័ន្ធនេះមានដំណើរការប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងទិន្នន័យកម្មករនិយោជិតជនជាតិខ្មែរដែលអាចរកបាននៅគេហទំព័រ www.lacms.mlvt.gov.kh ហើយប្រព័ន្ធនេះបានចាប់ដំណើរការតាំងពីថ្ងៃទី១១ ខែមករា ឆ្នាំ២០២១ ។ មានន័យថា ការស្នើសុំសៀវភៅការងារជនជាតិខ្មែរ អាចស្នើសុំតាមប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងទិន្នន័យ LACMS ដោយត្រូវបំពេញនូវរាល់ព័ត៌មានតម្រូវទាំងអស់ និងអនុវត្តតាមលក្ខខណ្ឌមួយៗដែលមានកំណត់នៅក្នុងប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងទិន្នន័យ LACMS។ បន្ទាប់ពីបានស្នើសុំរួចរាល់ហើយ ម្ចាស់ក្រុមហ៊ុន រោងចក្រ ត្រូវរង់ចាំចំនួន ២០ ថ្ងៃ ក្រោយពីបានស្នើសុំរួចរាល់ ហើយនៅពេលដែលសៀវភៅការងារធ្វើរួចរាល់ អ្នកដាក់ពាក្យស្នើសុំ អាចទៅយកសៀវភៅការងារនៅនាយកដ្ឋានមុខរបរ និងហត្ថពលកម្ម នៃក្រសួងការងារ និងបណ្ដុះបណ្ដាលវិជ្ជាជីវៈ ។ ដោយឡែកសម្រាប់រោងចក្រ សហគ្រាសនៅតាមបណ្ដាខេត្ត អាចយកនៅមន្ទីរការងារ និងបណ្ដុះបណ្ដាលវិជ្ជាជីវៈនៅក្នុងខេត្តនោះបាន ។ ផ្ទុយទៅវិញក្នុងករណីក្រុមហ៊ុន រោងចក្រ សហគ្រាសណាមួយ ដែលបានជួលកម្មករនិយោជិតខ្មែរ ដោយពុំមានសៀវភៅការងារ នោះក្រុមហ៊ុន រោងចក្រ សហគ្រាសនោះត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះមុខច្បាប់ និងទទួលពិន័យស្របតាមទោសបញ្ញត្តិដែលមានចែងនៅក្នុងច្បាប់ស្ដីពីការងារ។ សរុបសេចក្ដីមក សៀវភៅការងារជនជាតិខ្មែរបង្កើតឡើងក្នុងគោលបំណងសម្រាប់សំគាល់អត្តសញ្ញាណសាមីខ្លួនរបស់កម្មករនិយោជិត និងការពារផលប្រយោជន៍កម្មករនិយោជិត ។ ហើយបច្ចុប្បន្ននេះ ដើម្បីផ្ដល់ភាពងាយស្រួល និងកាត់បន្ថយការចំណាយពេលវេលា ក៏ដូចជាធានាបាននូវនិរន្តរភាពការងារ នៅក្នុងបរិបទនៃការរីករាលដាល នៃជម្ងឺកូវីដ-១៩ ម្ចាស់ក្រុមហ៊ុន រោងចក្រ សហគ្រាសពុំចាំបាច់ទៅស្នើសុំផ្ទាល់នៅក្រសួង ឬមន្ទីរការងារនោះទេ គឺក្រុមហ៊ុន រោងចក្រ សហគ្រាសទាំងអស់អាចស្នើសុំសៀវភៅការងារជនជាតិខ្មែរតាមរយៈប្រព័ន្ធស្វ័យប្រវត្តិកម្ម ដែលមានគេហទំព័រ www.lacms.mlvt.gov.kh បានយ៉ាងងាយស្រួល និងឆាប់រហ័ស៕ រៀបរៀងដោយ៖ លោកមេធាវី ឡាន ស៉ីនីត និងលោកស្រី យ៉េ នីតា ជាជំនួយការមេធាវី និងជាសមាជិកក្រុមការងាររៀបចំ និងផ្សព្វផ្សាយអត្ថបទច្បាប់ នៃ ក្រុមមេធាវីកម្ពុជាសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ មានអាសយដ្ឋាននៅអគារលេខ ៤៥៣៥ ផ្លូវលេខ ១០០៣ ភូមិឧកញ៉ាវាំង សង្កាត់ភ្នំពេញថ្មី ខណ្ឌសែនសុខ រាជធានីភ្នំពេញ ទូរស័ព្ទទំនាក់ទំនងលេខ ០២៣ ៩៨៦ ២៤៥/០៧៨ ២៧២ ៧៨៥ អ៉ីម៉ែល៖president@ciclg.com គេហទំព័រ៖www.ciclg.com, ហ្វេសបុកផេក៖ ក្រុមមេធាវីកម្ពុជាសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ/Cambodia International Cooperation Law Group.

2022-04-18 08:54:07

យល់ដឹងផ្នែកច្បាប់៖ ការបង្ហាញខ្លួនភ្លាម

(ភ្នំពេញ)៖ រាល់បទល្មើសព្រហ្មទណ្ឌដែលកើតមានឡើង ជាទូទៅអាចមានបណ្តឹងពីរ គឺបណ្តឹងអាជ្ញា និងបណ្តឹងរដ្ឋប្បវេណី ដើម្បីជួសជុលព្យសនកម្មជូនដល់ជនរងគ្រោះ។ ក្រោយពីតំណាងអយ្យការបានទទួលពាក្យបរិហារ ឬពាក្យបណ្ដឹងពីដើមបណ្តឹងរដ្ឋប្បវេណី ឬជនរងគ្រោះ ឬតាមរយៈមន្រ្តីនគរបាលយុត្តិធម៌ នោះតំណាងអយ្យការត្រូវពិនិត្យសំណុំរឿង ដើម្បីបើកការស៉ើបអង្កេតបឋម ឬស្រាវជ្រាវបន្ថែមក្នុងការសម្រេចថាធ្វើការចោទប្រកាន់ ឬតម្កល់រឿងទុកឥតចាត់ការ (មិនចោទប្រកាន់) លើជនទាំងនោះ។ បើករណីយល់ឃើញថា អំពើនោះមានធាតុផ្សំបទល្មើសគ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីចោទប្រកាន់ពីបទព្រហ្មទណ្ឌណាមួយ នោះតំណាងអយ្យការអាចដំណើរការនីតិវិធីព្រហ្មទណ្ឌតាមបីវិធីគឺ៖ (១) ការបើកការស៉ើបសួរ (២) ការបញ្ជូនទៅជំនុំជម្រះផ្ទាល់ និង (៣) តាមនីតិវិធីបង្គាប់ឱ្យចូលបង្ហាញខ្លួនភា្លម (ការបង្ហាញខ្លួនភ្លាម)។ តើអ្វីទៅជា «ការបង្ហាញខ្លួនភ្លាម» ហើយមាននីតិវិធី និងលក្ខណៈយ៉ាងដូចម្តេច? កម្មវិធីយល់ដឹងផ្នែកច្បាប់របស់អង្គភាពព័ត៌មាន Fresh News សហការជាមួយក្រុមមេធាវីកម្ពុជាសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ សប្តាហ៍នេះ នឹងធ្វើការបង្ហាញជូនបងប្អូនប្រជាពលរដ្ឋ សិស្ស និស្សិតដូចខាងក្រោម។ នីតិវិធីបង្គាប់ឱ្យចូលបង្ហាញខ្លួនភ្លាម គឺជានីតិវិធីមួយក្នុងចំណោមនីតិវិធីទាំងបី ដែលតំណាងអយ្យការប្រើដើម្បីដំណើរការនីតិវិធីព្រហ្មទណ្ឌ ប្រឆាំងនឹងបុគ្គលដែលបានប្រព្រឹត្ដបទល្មើសព្រហ្មទណ្ឌណាមួយ។ ចំពោះនីតិវិធីនៃការបង្ហាញខ្លួនភ្លាមនេះ គឺមានលក្ខណៈខុសពីនីតិវិធីនៃការបើកការស៉ើបសួរ និងការបញ្ជូនទៅជំនុំជម្រះផ្ទាល់ដោយនីតិវិធីនេះ បើកផ្លូវឱ្យតំណាងអយ្យការអាចធ្វើការបញ្ជូន ឬបង្គាប់ឱ្យនាំខ្លួនជនជាប់ចោទចូលបង្ហាញខ្លួនភា្លមនៅមុខតុលាការជាន់ដំបូងតែម្តង តាមរយៈកំណត់ហេតុស្តីអំពីការបង្គាប់ឱ្យចូលបង្ហាញខ្លួនភ្លាម ដើម្បីធ្វើការជំនុំជម្រះនៅថ្ងៃដែលបង្ហាញខ្លួនភ្លាមនេះ ដោយយោងតាមមាត្រា ៤៧ នៃក្រមនីតិវិធីព្រហ្មទណ្ឌ ប្រសិនបើមានគ្រប់លក្ខខណ្ឌដូចខាងក្រោម៖ * បទល្មើសជាបទល្មើសជាក់ស្តែង តាមអត្ថន័យនៃមាត្រា ៨៦ (និយមន័យបទឧក្រិដ្ឋ និងបទមជ្ឈិមជាក់ស្តែង) និងមាត្រា ៨៨ (ការចាត់ទុកដូចជាបទឧក្រិដ្ឋ ឬ បទមជ្ឈិមជាក់ស្តែង) ។ * បទល្មើសត្រូវផ្តន្ទាទោសដាក់ពន្ធនាគារយ៉ាងតិច ០១ (មួយ) ឆ្នាំ និងយ៉ាងច្រើន ០៥ (ប្រាំ) ឆ្នាំ។ * ជនជាប់ចោទជានីតិជន ។ * រឿងក្តីមានលក្ខណៈគ្រប់គ្រាន់ល្មមជំនុំជម្រះបាន។ កាលណាបើតំណាងអយ្យការសម្រេចថា ត្រូវប្រើនីតិវិធីបង្គាប់ឱ្យចូលបង្ហាញខ្លួនភ្លាម នោះតំណាងអយ្យការត្រូវ៖ (១) ពិនិត្យអត្តសញ្ញាណបុគ្គលដែលគេបញ្ជូនមកឱ្យខ្លួន (២) ឱ្យដំណឹងដល់ជននោះ អំពីរឿងរ៉ាវដែលចោទប្រកាន់ និងឈ្មោះបទល្មើស (៣) ទទួលចម្លើយរបស់បុគ្គលនោះ ប្រសិនបើសាមីខ្លួនចង់និយាយ និង (៤) ធ្វើកំណត់ហេតុស្តីអំពីការបង្គាប់ឱ្យចូលបង្ហាញខ្លួនភ្លាម។ នៅក្នុងនីតិវិធីបង្គាប់ឱ្យចូលបង្ហាញខ្លួនភ្លាម ជនជាប់ចោទមានសិទ្ធិសុំពឹងពាក់មេធាវី និងមានពេលវេលាសម្រាប់ទាក់ទងជាមួយមេធាវីរបស់ខ្លួន ។ ប្រសិនបើ ជនជាប់ចោទទាមទារពេលវេលាបន្ថែម ដើម្បីរៀបចំការពារខ្លួន ឬតុលាការយល់ឃើញថា មិនទាន់អាចជំនុំជម្រះបានភ្លាមៗនោះទេ ដូចនេះសំណុំរឿងត្រូវលើកទៅពេលសវនាការក្រោយ ។ នៅក្នុងនីតិវិធីនេះបើតុលាការយល់ឃើញថា មានភាពចាំបាច់ត្រូវឃុំខ្លួនជនជាប់ចោទនោះ តុលាការអាចចេញដីកាបង្គាប់ឃុំខ្លួនជនជាប់ចោទជាបណ្តោះអាសន្នបាន ដោយបញ្ជាក់សំអាងហេតុនៅក្នុងសាលាក្រម និងយោងមូលហេតុនៃការឃុំខ្លួនបណ្តោះអាសន្នផងដែរ។ សាលក្រមអង្គសេចក្តីនៃសំណុំរឿង ត្រូវតែប្រកាសក្នុងរយៈពេល ០២ (ពីរ) សប្តាហ៍ គិតចាប់ពីថ្ងៃចូលទៅបង្ហាញខ្លួននៅមុខតុលាការ ហើយប្រសិនបើអង្គហេតុនៃសំណុំរឿងមិនទាន់ច្បាស់លាស់ ឬមានភាពសាំញុំា ដែលទាមទារឱ្យមានការស៉ើបអង្កេតបន្ថែម ដូច្នេះតុលាការត្រូវបញ្ជូនសំណុំរឿងទៅតំណាងអយ្យការដើម្បីបើកការស៊ើបសួរឡើងវិញ ។ ទន្ទឹមនឹងនេះ ក្នុងករណីនៃនីតិវិធីចូលបង្ហាញខ្លួនភ្លាម សម្រាប់ការកោះហៅភាគីនៅក្នុងករណីចូលបង្ហាញខ្លួនភា្លម តំណាងអយ្យការអាចកោះហៅ៖ (១) ជនរងគ្រោះ (២) សាក្សី (៣) អ្នកបកប្រែ និង (៤) អ្នកទទួលខុសត្រូវរដ្ឋប្បវេណីតាមព័ត៌មានដែលផ្តល់ដោយជនជាប់ចោទ ឬដើមបណ្តឹងរដ្ឋប្បវេណី ។ ចំពោះពេលវេលា នៃការកោះហៅឱ្យចូលរួមក្នុងពេលសវនាការ ត្រូវបានកំណត់ក្នុងមាត្រា ៤៥៧ នៃក្រមនីតិវិធីព្រហ្មទណ្ឌ ដែលមានចែងដូចតទៅ៖ * ១៥ (ដប់ប្រាំ) ថ្ងៃ ប្រសិនបើជនជាប់ចោទរស់នៅក្នុងដែនដីនៃទីស្នាក់ការរបស់តុលាការជាន់ដំបូង * ២០ (ម្ភៃ) ថ្ងៃ ប្រសិនបើជនជាប់ចោទរស់នៅក្នុងទីកន្លែងមួយផ្សេងទៀតក្នុងដែនដីជាតិ * ២ (ពីរ) ខែ ប្រសិនបើជនជាប់ចោទរស់នៅក្នុងរដ្ឋមួយជាប់ព្រំដែន ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា * ៣ (បី) ខែ ប្រសិនបើជនជាប់ចោទរស់នៅក្នុងទីកន្លែងដទៃផ្សេងៗទៀត។ សរុបមក ក្រោយពីតំណាងអយ្យការបានពិនិត្យអំពីធាតុផ្សំនៃបទល្មើសគ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីចោទប្រកាន់ពីបទព្រហ្មទណ្ឌណាមួយ នោះតំណាងអយ្យការត្រូវធ្វើការចោទប្រកាន់ តាមនីតិវិធីទាំងបីខាងលើ បើករណីសំណុំរឿងព្រហ្មទណ្ឌមានលក្ខណៈគ្រប់គ្រាន់អាចជំនុំជម្រះបាន ដោយតម្រូវគ្រប់លក្ខខណ្ឌដូចក្នុងមាត្រា ៤៧ នៃក្រមនីតិវិធីព្រហ្មទណ្ឌនោះត្រូវប្រើនីតិវិធីបង្គាប់ឱ្យចូលបង្ហាញខ្លួនភ្លាម ដើម្បីផ្តល់ផលប្រយោជន៍ ចំណេញពេលវេលាដល់ជនជាប់ចោទ និងជនដែលជាប់ពាក់ព័ន្ធក្នុងសំណុំរឿង ដោយនីតិវិធីនេះមានដំណើរការរហ័ស ជៀសវាងភាពយឺតយ៉ាវ និងដើម្បីជួយជម្រុញដល់ដំណើរការរឿងក្តី ជៀសវាងមានការកកស្ទះសំណុំរឿង៕ រៀបរៀងដោយ៖ កញ្ញាមេធាវី ទ្រី ស្រីល័ក្ខណ និងលោក អ៉ឹម វិរៈបុត្រ ជំនួយការមេធាវី និងជាសមាជិកក្រុមការងាររៀបចំ និងផ្សព្វផ្សាយអត្ថបទច្បាប់ នៃក្រុមមេធាវីកម្ពុជាសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ មានអាសយដ្ឋាននៅអគារលេខ ៤៥៣៥ ផ្លូវលេខ១០០៣ ភូមិឧកញ៉ាវាំង សង្កាត់ភ្នំពេញថ្មី ខណ្ឌសែនសុខ រាជធានីភ្នំពេញ ទូរស័ព្ទទំនាក់ទំនងលេខ ០២៣ ៩៨៦ ២៤៥ / ០៧៨ ២៧២ ៧៨៥, អ៉ីម៉ែល៖ president@ciclg.com, គេហទំព័រ៖ www.ciclg.com, ហ្វេសបុកផេក៖ ក្រុមមេធាវី កម្ពុជាសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ / Cambodia International Cooperation Law Group.

2022-04-11 08:55:19

យល់ដឹងផ្នែកច្បាប់៖ ពន្ធលើប្រាក់បៀវត្ស

(ភ្នំពេញ)៖ ពន្ធគឺជាបន្ទុករបស់អ្នកជាប់ពន្ធចំពោះរដ្ឋ និង ជាកាតព្វកិច្ច របស់គ្រប់សមាសភាព ដែលកំណត់ដោយច្បាប់ពិសេស។ ការបង់ពន្ធ គឺជាកាតព្វកិច្ចរបស់ពលរដ្ឋគ្រប់រូប ឬ ស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធនានាដែលត្រូវបង់ជូនរដ្ឋ ដើម្បីរួមចំណែក ការពារ និង អភិវឌ្ឍន៍មាតុភូមិ។ ចំណូលដែលបានទទួលមកពីការបង់ពន្ធ នឹងត្រូវយកទៅប្រើប្រាស់នៅក្នុងកិច្ចការដ៏ ចាំបាច់ដូចជា បើកប្រាក់ខែជូនមន្ត្រីរាជការ  បើកប្រាក់ខែជូនទាហានកម្លាំងប្រដាប់អាវុធ សាងសង់ស្ពាន សាងសង់សាលារៀន ការពារព្រំដែន សាងសង់ផ្លូវថ្នល់ សាងសង់មន្ទីរពេទ្យ ។ល។ អ្នកជាប់ពន្ធមានច្រើនប្រភេទ ដូចជា ប្រជាពលរដ្ឋទូទៅ អ្នកជាប់ពន្ធតូច ពន្ធមធ្យម និងពន្ធធំ ហើយពន្ធមួយប្រភេទដែលយើងឧស្សាហ៍ជួបប្រទះនោះ គឺពន្ធលើប្រាក់បៀវត្ស។ តើអ្វីទៅជាពន្ធលើប្រាក់បៀវត្ស? ហើយពន្ធលើប្រាក់បៀវត្សនេះត្រូវបានកំណត់យ៉ាងដូចម្ដេច? ដើម្បីយល់កាន់តែច្បាស់ កម្មវិធីយល់ដឹងផ្នែកច្បាប់របស់អង្គភាពសារព័ត៌មាន Fresh News សហការជាមួយ ក្រុមមេធាវីកម្ពុជាសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ សូមលើកយកប្រធានបទស្ដីពី «ពន្ធលើប្រាក់បៀវត្ស» មកធ្វើការបកស្រាយជូនសិស្ស និស្សិត និងបងប្អូនទាំងអស់គ្នា ដូចខាងក្រោម។ យោងតាមច្បាប់ស្ដីពីសារពើពន្ធ ពន្ធលើប្រាក់បៀវត្ស គឺជាពន្ធប្រចាំខែកំណត់លើប្រាក់បៀវត្ស ដែលបានទទួលក្នុងក្របខ័ណ្ឌនៃការបំពេញសកម្មភាពបម្រើការងារ។ រូបវន្ដបុគ្គល (មនុស្សគ្រប់រូបដែលមានលក្ខណៈសម្បត្តិអាចក្លាយជាប្រធាននៃសិទ្ធិ និងកាតព្វកិច្ចបាន) ត្រូវបានបែងចែកជាពីរប្រភេទសម្រាប់ការគិតពន្ធលើប្រាក់បៀវត្ស នោះគឺ និវាសនជន និងអនិវាសនជន។ និវាសនជន គឺសំដៅទៅដល់រូបវន្ដបុគ្គល ដែលមាននិវាសនដ្ឋាន ឬមានកន្លែងស្នាក់នៅជាគោលដើម នៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ឬដែលមានវត្តមាននៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា លើសពី ១៨២ ថ្ងៃ នៅក្នុងរយៈពេល ១២ ខែ ចំណែកឯ អនិវាសនជន គឺសំដៅដល់ រូបវន្ដបុគ្គលណាម្នាក់ ដែលមិនមែនជានិវាសនជន និងទទួលប្រាក់បៀវត្ស ក្នុងក្របខ័ណ្ឌនៃការបំពេញសកម្មភាពបម្រើការងារ នៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា។ ការគិតពន្ធលើប្រាក់បៀវត្ស សម្រាប់និវាសនជន គឺត្រូវបានគិតពន្ធលើប្រាក់បៀវត្សទាំងអស់ ដែលបានទទួលក្នុងក្របខ័ណ្ឌនៃការបំពេញសកម្មភាពបម្រើការងារទំាងនៅក្នុង និងក្រៅព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ដោយឡែកចំពោះអនិវាសនជន ត្រូវបានគិតពន្ធទៅលើប្រាក់បៀវត្ស ដែលបានទទួលក្នុងក្របខ័ណ្ឌនៃការបំពេញសកម្មភាពបម្រើការងារ នៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាតែប៉ុណ្ណោះ។ មូលដ្ឋានគិតពន្ធលើប្រាក់បៀវត្សប្រចាំខែ គឺជាទឹកប្រាក់ទូទាត់ទាំងអស់ ទោះជាសាច់ប្រាក់ក្ដី ឬជាវត្ថុក្ដី ដែលនិយោជកឱ្យទៅនិយោជិត រួមបញ្ចូលទាំងក្នុងរូបភាពជាប្រាក់បុរេប្រទាន (ប្រាក់បើកឱ្យមុន) ប្រាក់ឱ្យខ្ចី ឬប្រាក់រំដោះ (ប្រាក់បើកឱ្យបន្ដិចម្ដងៗ) លើកលែងតែ (១) ប្រាក់លើកលែងពន្ធរបស់នយោជិត (២) បុគ្គលិករបស់បេសកកម្មទូត និងរដ្ឋាភិបាលបរទេស (៣) និយោជិតនៃអង្គការអន្ដរជាតិ និងទីភ្នាក់ងារសហប្រតិបត្តិការបចេ្ចកទេស (៤) និយោជិតនៃគម្រោងជំនួយបច្ចេកទេស និង (៥) អត្ថប្រយោជន៍បន្ថែម។ (១)៖ ការលើកលែងពន្ធលើប្រាក់បៀវត្សក៏ត្រូវបានលើកលែងចំពោះនិយោជិតទូទៅក្នុងករណីមួយចំនួន រួមមានដូចជា៖ ក. ប្រាក់សំណងខាងវិជា្ជជីវៈ៖ សំដៅដល់ប្រាក់ដែលបុគ្គលិកបានដកយកប្រាក់ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់គាត់ ទៅទិញសម្ភារៈ ឬឧបករណ៍ណាមួយមកប្រើប្រាស់ក្នុងប្រយោជន៍ក្រុមហ៊ុន ហើយអាចទាញយកពីក្រុមហ៊ុនវិញ។ ខ. ប្រាក់បំណាច់បណ្ដេញចេញ៖ ក្នុងករណីដែលក្រុមហ៊ុនបណ្ដេញចេញដោយគ្មានកំហុសគឺក្រុមហ៊ុនត្រូវសងសំណងដោយយោងតាមច្បាប់ការងារ។ គ. ប្រាក់លាភការខាងសង្គមកិច្ច៖ ប្រាក់ដែលក្រុមហ៊ុន រ៉ាប់រងឱ្យបុគ្គលិកដែលមានគ្រោះថ្នាក់ក្នុងម៉ោងការងារ។ ឃ. ប្រាក់ឯកសណ្ឋាន៖ ការផ្ដល់ជាឯកសណ្ឋាន ឬឧបករណ៍ប្រើប្រាស់ក្នុងក្រុមហ៊ុន។ ង. ប្រាក់បេសកកម្ម៖ ប្រាក់ធ្វើដំណើរ និងប្រាក់ស្នាក់នៅ។ ក្រៅពីនេះក៏មានការកាត់បន្ថយមូលដ្ឋានគិតពន្ធចំនួន ១៥០.០០០ រៀល (មួយរយហាសិបពាន់រៀល) ដោយផ្អែកលើការបង្ហាញភ័ស្ដុតាងនៃស្ថានភាពគ្រួសារដែលមាន៖ * កូនស្ថិតក្នុងបន្ទុកនាពេលដែលត្រូវបង់ពន្ធចំពោះកូនម្នាក់ៗ * សហព័ទ្ធដែលធ្វើតែជាមេផ្ទះ (ត្រូវបានបន្ថយសម្រាប់តែម្នាក់) និង * ចំពោះគ្រួសារមួយដែលឪពុកនិងម្ដាយមានប្រាក់បៀវត្សជាប់ពន្ធទាំងពីរនាក់ ការកាត់បន្ថយមូលដ្ឋានគិតពន្ធសម្រាប់កូនស្ថិតក្នុងបន្ទុក អាចអនុវត្តបានតែចំពោះប្រាក់បៀវត្សជាប់ពន្ធរបស់ឪពុក ឬម្ដាយតែម្នាក់ប៉ុណោ្ណះ។ (២) ចំពោះការអនុវត្តគិតពន្ធលើប្រាក់បៀវត្សក៏មានការលើកលែង ចំពោះបុគ្គលិករបស់បេសកកម្មទូត និងរដ្ឋាភិបាលបរទេសណាមួយដែលកាន់លិខិតឆ្លងដែនការទូត ឬផ្លូវការរបស់ប្រទេសនោះបានទទួលក្នុងក្របខ័ណ្ឌនៃការបំពេញមុខងារជាផ្លូវការ នៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា។ បន្ថែមពីនេះ (៣) និយោជិតនៃអង្គការអន្ដរជាតិ និងទីភ្នាក់ងារសហប្រតិបត្តិការបចេ្ចកទេសរបស់រដ្ឋាភិបាលបរទេសនានាដែលបម្រើការងារជាផ្លូវការ មិនត្រូវជាប់ពន្ធលើប្រាក់បៀវត្សនោះទេ។ ការលើកលែងនេះក៏រួមទាំង (៤) និយោជិតនៃគម្រោងជំនួយបចេ្ចកទេសរបស់អង្គការអន្ដរជាតិ ឬទីភ្នាក់ងារសហប្រតិបត្តិការបចេ្ចកទេសរបស់រដ្ឋាភិបាលបរទេសណាមួយដែលជាបុគ្គលិកជំនួយបច្ចេកទេស ដែលមានចុះបញ្ជាក់ក្នុងឯកសារសម្រាប់គម្រោងការជំនួយបចេ្ចកទេសផងដែរ។ (៥) អត្ថប្រយោជន៍បន្ថែមរាប់បញ្ចូលទាំងទំនិញសេវា ឬអត្ថប្រយោជន៍ជាសាច់ប្រាក់ ឬវត្ថុផ្សេងទៀតដែលនិយោជកផ្ដល់ឱ្យដោយផ្ទាល់ ឬដោយប្រយោលដល់និយោជិតចំពោះសកម្មភាពបម្រើការងារ ដែលនយោជិតនោះបានបំពេញ ដើម្បីជាផលប្រយោជន៍ដល់និយោជក។ អត្ថប្រយោជន៍ ដែលនិយោជកផ្ដល់ឱ្យដោយផ្ទាល់ ឬដោយប្រយោលដល់និយោជិត គឺត្រូវរាប់បញ្ចូលពន្ធលើអត្ថប្រយោជន៍បន្ថែមដោយឡែក ពីពន្ធលើប្រាក់បៀវត្ស ដែលពន្ធលើអត្ថប្រយោជន៍បន្ថែមមានអត្រាគិតពន្ធ ២០ ភាគរយ នៃតម្លៃសរុបរបស់អត្ថប្រយោជន៍បន្ថែម ដែលបានផ្ដល់ឱ្យនិយោជិតទាំងអស់។ អត្រាពន្ធចំពោះប្រាក់បៀវត្ស ដែលត្រូវកាត់ទុកដោយនិយោជកតាមអត្រាកំណើនតាមថា្នក់ថ្មី ដោយយោងតាមសេចក្ដីណែនាំស្ដីពីការអនុវត្តអត្រាពន្ធលើប្រាក់បៀវត្សថ្មី មានដូចខាងក្រោម៖ * អត្រាពន្ធ ០% ចំពោះភាគបៀវត្សជាប់ពន្ធប្រចាំខែ ពី ០ រៀល ដល់ ១.៣០០.០០០ រៀល * អត្រាពន្ធ ៥% ចំពោះភាគបៀវត្សជាប់ពន្ធប្រចាំខែ ពី ១.៣០០.០០១ រៀល ដល់ ២.០០០.០០០ រៀល * អត្រាពន្ធ ១០% ចំពោះភាគបៀវត្សជាប់ពន្ធប្រចាំខែ ពី ២.០០០.០០១ រៀល ដល់ ៨.៥០០.០០០ រៀល * អត្រាពន្ធ ១៥% ចំពោះភាគបៀវត្សជាប់ពន្ធប្រចាំខែ ពី ៨.៥០០.០០១ រៀល ដល់ ១២.៥០០.០០០ រៀល * អត្រាពន្ធ ២០% ចំពោះភាគបៀវត្សជាប់ពន្ធប្រចាំខែ លើសពី ១២.៥០០.០០០ រៀល ។ សម្រាប់អ្នកជាប់ពន្ធអនិវាសនជន ប្រាក់ពន្ធត្រូវកាត់ទុកដោយអ្នកបើកប្រាក់ឱ្យតាមអត្រា ២០ភាគរយ លើរាល់ការទូទាត់ប្រាក់បៀវត្សជាប់ពន្ធ ។ ចំពោះការបង់ប្រាក់ពន្ធ លើប្រាក់បៀវត្ស ដែលបានកាត់ទុក ត្រូវដាក់លិខិតប្រកាសពន្ធ និងបង់ប្រាក់ពន្ធ ដែលបានកាត់ទុកដោយនិយោជកជូនរដ្ឋបាលសារពើពន្ធ ទៅតាមទម្រង់ដែលរដ្ឋបាលសារពើពន្ធ បានកំណត់យ៉ាងយឺតបំផុតត្រឹមថ្ងៃទី ២០ នៃខែបន្ទាប់ពីខែដែលបានកាត់ទុក ។ សរុបមកពន្ធលើប្រាក់បៀវត្ស គឺជាកាតព្វកិច្ច របស់គ្រប់សមាសភាពដូចបានកំណត់ដោយច្បាប់ ដើម្បីជាការរួមចំណែកដល់ប្រទេសជាតិ ហើយរាល់ការអនុវត្តពន្ធលើប្រាក់បៀវត្ស ត្រូវអនុវត្តតាមការកំណត់ក្នុងច្បាប់ស្ដីពីសារពើពន្ធ និងប្រកាសស្ដីពីពន្ធលើប្រាក់បៀវត្សរបស់ក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច និងហិរញ្ញវត្ថុ ។ រៀបរៀងដោយ៖ លោកស្រីមេធាវី មាស រ៉ាវីន និងលោក លី លីនដូ ជាជំនួយការមេធាវី និងជាសមាជិកក្រុមការងាររៀបចំ និងផ្សព្វផ្សាយអត្ថបទច្បាប់ នៃក្រុមមេធាវីកម្ពុជាសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ មានអាសយដ្ឋាននៅអគារលេខ ៤៥៣៥ ផ្លូវលេខ១០០៣ ស្ថិតក្នុងភូមិឧកញ៉ាវាំង សង្កាត់ភ្នំពេញថ្មី ខណ្ឌសែនសុខ រាជធានីភ្នំពេញ ទូរស័ព្ទទំនាក់ទំនងលេខ ០២៣ ៩៨៦ ២៤៥ អ៊ីម៉ែល៖ president@ciclg.com គេហទំព័រ៖ www.ciclg.com, ហ្វេសបុកផេក៖ ក្រុមមេធាវីកម្ពុជាសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ / Cambodia International Cooperation Law Group ៕

2022-04-04 08:27:35

យល់ដឹងផ្នែកច្បាប់៖ បទផ្ដល់សេចក្ដីប្រកាសដោយភូតកុហក

(ភ្នំពេញ)៖ នៅក្នុងសកម្មភាពនៃការប្រាស្រ័យទាក់ទងគ្នាជាប្រចាំថ្ងៃ ភាពស្មោះត្រង់រវាងគ្នានឹងគ្នា គឺមានភាពចាំបាច់ណាស់ មិនថាក្នុងទំនាក់ទំនងរវាងបុគ្គលឯកជន និងបុគ្គលឯកជន ឬនៅក្នុងទំនាក់ទំនងរវាងបុគ្គលឯកជន ជាមួយនឹងរដ្ឋ ។ ភាពមិនស្មោះត្រង់អាចកើតចេញពីរូបភាពជាច្រើន ហើយនៅក្នុងនោះ អំពើភូតកុហក គឺជារូបភាពមួយនៃភាពមិនស្មោះត្រង់ផងដែរ ។ ជាការពិត អំពើភូតកុហក ប្រសិនបើប្រព្រឹត្ដទៅលើបុគ្គលឯកជន នោះពុំមានអ្វីប៉ះពាល់ដល់សណ្ដាប់ធ្នាប់សាធារណៈធ្ងន់ធ្ងរនោះទេ ក៏ប៉ុន្ដែប្រសិនបើអំពើភូតកុហក ប្រព្រឹត្ដទៅលើរាជការសាធារណៈក្នុងគោលបំណងទទួលបានផលប្រយោជន៍អ្វីមួយ នោះនឹងអាចបង្កឱ្យមានភាពចលាចលដល់សង្គម ជាក់ជាមិនខាន ។ តើអំពើផ្ដល់សេចក្ដីប្រកាសដោយភូតកុហក ជាបទល្មើសព្រហ្មទណ្ឌដែរឬទេ? ហើយអំពើនេះត្រូវផ្ដន្ទាទោសកម្រិតណា? កម្មវិធីយល់ដឹងផ្នែកច្បាប់របស់អង្គភាពសារព័ត៌មាន Fresh News សហការជាមួយ ក្រុមមេធាវីកម្ពុជាសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ សូមលើកយកប្រធានបទស្ដីពី «បទផ្ដល់សេចក្ដីប្រកាសដោយភូតកុហក» មកធ្វើការបកស្រាយជូនសិស្ស និស្សិត និងបងប្អូនទាំងអស់គ្នា ដូចខាងក្រោម។ អំពើផ្ដល់សេចក្ដីប្រកាសដោយភូតកុហកដល់រាជការសាធារណៈ សំដៅដល់អំពើនៃការថ្លែង ការអះអាង ដោយពាក្យសម្ដី សំណេរ ឬតាមរយៈលិខិត នូវព័ត៌មានមិនពិតប្រាកដ (ភូតកុហក) ទៅដល់អ្នករាជការសាធារណៈ ក្នុងគោលបំណងដើម្បីឱ្យអាជ្ញាធរសាធារណៈយល់ព្រមក្នុងការផ្ដល់នូវវិភាជន៍ ឬបើកប្រាក់ ឬដែលនាំឱ្យបុគ្គលនោះ ទទួលបាននូវអត្ថប្រយោជន៍ដោយខុសច្បាប់ផ្សេងៗ ។ អ្នករាជការសាធារណៈ សំដៅទៅលើបុគ្គលដែលបម្រើការងារនៅក្នុងស្ថាប័ននីតិប្បញ្ញត្តិ ស្ថាប័ននីតិប្រតិបត្តិ ឬស្ថាប័នតុលាការ ដែលត្រូវបានតែងតាំងដោយលិខិតបទដ្ឋានគតិយុត្ត ទោះជាអចិន្ត្រៃយ៍ ឬបណ្ដោះអាសន្នក្ដី ទោះជាបានទទួល ឬមិនបានទទួលប្រាក់ឈ្នួលក្ដី ដោយមិនគិតពីឋានៈ អាយុ របស់បុគ្គលនោះឡើយ ។ ចំណែកបុគ្គលឯទៀត ដែលធ្វើការក្នុងមុខងារសាធារណៈ រួមទាំងទីភ្នាក់ងារសាធារណៈ ឬសហគ្រាសសាធារណៈ ព្រមទាំងស្ថាប័នសាធារណៈដទៃទៀត ដែលមានចែងនៅក្នុងច្បាប់នៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ។ រីឯពាក្យវិភាជន៍ សំដៅដល់ប្រាក់ឧបត្ថម្ភដែលត្រូវផ្តល់ជូនជនរងគ្រោះតែម្តងគត់ ។ ដូចនេះប្រសិនបើបុគ្គលណាម្នាក់បានផ្ដល់សេចក្ដីប្រកាសដោយភូតកុហក ដល់អ្នករាជការសាធារណៈ ក្នុងគោលបំណងដើម្បីទទួលបានវិភាជន៍ ការបើកប្រាក់ ឬអត្ថប្រយោជន៍ដោយខុសច្បាប់ណាមួយ នោះគឺជាបទល្មើស ដូចមានកំណត់ និងផ្តន្ទាទោសតាមបញ្ញត្តិមាត្រា ៦៣៣ នៃក្រមព្រហ្មទណ្ឌ ដែលបានចែងថា «អំពើផ្ដល់សេចក្ដីប្រកាសដោយភូតកុហកដល់រាជការសាធារណៈ ដើម្បីទទួលបានវិភាជន៍ ការបើកប្រាក់ ឬអត្ថប្រយោជន៍ដោយខុសច្បាប់ ត្រូវផ្ដន្ទាទោសដាក់ពន្ធនាគារពី ៦ (ប្រាំមួយ) ខែ ទៅ ២ (ពីរ) ឆ្នាំ និងពិន័យជាប្រាក់ពី ១.០០០.០០០ (មួយលាន) រៀល ទៅ ៤.០០០.០០០ (បួនលាន) រៀល» ។ ទន្ទឹមនឹងនេះ ចំពោះបទផ្តល់សេចក្តីប្រកាសដោយភូតកុហកនេះ ក្រមព្រហ្មទណ្ឌក៏បានបញ្ញាតិ្តអំពីទោសបន្ថែមមួយចំនួន ដែលតុលាការអាចយកមកប្រកាសផ្ដន្ទាទោសដល់ជនជាប់ចោទ រួមមាន ការដកសិទ្ធិខ្លះជាពលរដ្ឋ ជាស្ថាពរ ឬសម្រាប់រយៈពេល ៥ (ប្រាំ) ឆ្នាំ យ៉ាងច្រើន និងការហាមឃាត់ចំពោះការប្រកបវិជ្ជាជីវៈ កាលបើបទល្មើសនេះបានប្រព្រឹត្ដក្នុងការប្រកបវិជ្ជាជីវៈ ឬនៅក្នុងឱកាសនៃការប្រកបវិជ្ជាជីវៈនេះ ជាស្ថាពរ ឬសម្រាប់រយៈពេល ៥ (ប្រាំ) ឆ្នាំ យ៉ាងច្រើន ជាអាទិ៍ ។ សរុបមក អំពើផ្ដល់សេចក្ដីប្រកាសដោយភូតកុហកដល់រាជការសាធារណៈ គឺជាបទល្មើសព្រហ្មទណ្ឌ និងជាបទមជ្ឈិម ដែលមានបញ្ញត្ដិ និងផ្តន្ទាទោសតាមក្រមព្រហ្មទណ្ឌនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ។ រៀបរៀងដោយ៖ លោកមេធាវី ម៉េង វណ្ណី និងលោក រ៉ាត់ ចាន់ធី ជាជំនួយការមេធាវី និងជាសមាជិកក្រុមការងាររៀបចំ និងផ្សព្វផ្សាយអត្ថបទច្បាប់ នៃក្រុមមេធាវីកម្ពុជាសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ មានអាសយដ្ឋានស្ថិតនៅអគារលេខ ៤៥៣៥ ផ្លូវលេខ ១០០៣ ភូមិឧកញ៉ាវាំង សង្កាត់ភ្នំពេញថ្មី ខណ្ឌសែនសុខ រាជធានីភ្នំពេញ ទូរស័ព្ទទំនាក់ទំនងលេខ ០២៣ ៩៨៦ ២៤៥ / ០៧៨ ២៧ ២៧ ៨៥ អ៉ីម៉ែល៖ president@ciclg.com គេហទំព័រ៖ www.ciclg.com ហ្វេសបុកផេក៖ ក្រុមមេធាវីកម្ពុជាសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ / Cambodia International Cooperation Law Group ៕

2022-03-28 09:06:29

យល់ដឹងផ្នែកច្បាប់៖ បទបោះបង់គ្រួសារ

(ភ្នំពេញ)៖ ជាគោលការណ៍ ឪពុកម្ដាយ ត្រូវមានកាតព្វកិច្ចចិញ្ចឹមថែរក្សា និងអប់រំកូនៗឱ្យក្លាយជាពលរដ្ឋល្អ ចំណែកឯកូនមានករណីកិច្ច ចិញ្ចឹមបីបាច់ថែរក្សាឪពុកម្តាយដែលចាស់ជរាតាមទំនៀមទម្លាប់ខ្មែរ ។ ដោយឡែក ប្តីប្រពន្ធត្រូវរួមរស់ជីវភាពជាមួយគ្នា ហើយត្រូវសហការសង្គ្រោះគ្នាទៅវិញទៅមក ។ ដូចនេះ ប្រសិនបើតុលាការបានចេញសេចក្ដីសម្រេច ដោយបង្គាប់ឱ្យបុគ្គលណាម្នាក់បង់នូវអាហារកាតព្វកិច្ចដល់សហព័ទ្ធ ឬអតីតសហព័ទ្ធរបស់ខ្លួន ដល់កូនជាអនីតិជន ដល់បច្ឆាញាតិ ឬបុព្វញាតិ ឬដល់ញាតិផ្សេងទៀតរបស់ខ្លួននោះ ប៉ុន្ដែភាគីនោះនៅតែមិនព្រមបង់អាហារកាតព្វកិច្ចនោះទៅឱ្យភាគីម្ខាងទៀត តើភាគីម្ខាងដែលមិនគោរពតាមសេចក្តីសម្រេចស្ថាពររបស់តុលាការ ត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះមុខច្បាប់យ៉ាងដូចម្តេច? ដើម្បីយល់កាន់តែច្បាស់ កម្មវិធីយល់ដឹងផ្នែកច្បាប់របស់អង្គភាពសារព័ត៌មាន Fresh News សហការជាមួយក្រុមមេធាវីកម្ពុជាសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ សូមលើកយកប្រធានបទស្ដីពី «ការបោះបង់គ្រួសារ» មកធ្វើការបកស្រាយជូនសិស្ស និស្សិត និងបងប្អូនទាំងអស់គ្នា ដូចខាងក្រោម។ ការបោះបង់គ្រួសារ ក្នុងន័យនេះ គឺសំដៅលើបុគ្គលទាំងឡាយណាមិនគោរពតាមសេចក្ដីសម្រេច (សាលក្រម ឬសាលដីកា) ស្ថាពររបស់តុលាការ ដែលបង្គាប់ឱ្យបុគ្គលនោះបង់អាហារកាតព្វកិច្ចដល់៖ (១) សហព័ទ្ធ ឬអតីតសហព័ទ្ធរបស់ខ្លួន, (២) កូនជាអនីតិជន, (៣) បច្ឆាញាតិ ឬបុព្វញាតិ ឬដល់ញាតិផ្សេងទៀត ។ ជាក់ស្ដែង យើងអាចជួបករណីបែបនេះដូចជា៖ ១៖ ក្នុងករណីប្តីប្រពន្ធបានរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ (ចុះសំបុត្រអាពាហ៍ពិពាហ៍) ស្របតាមច្បាប់ ប៉ុន្តែក្នុងអំឡុងពេលអាពាហ៍ពិពាហ៍ ឬក្រោយពេលលែងលះ បែរជាសហព័ទ្ធម្ខាង (ប្តី ឬប្រពន្ធ) មិនបានទំនុកបម្រុង និងចិញ្ចឹមបីបាច់ថែរក្សាដល់សហព័ទ្ធម្ខាងទៀត (ប្តី ឬប្រពន្ធ) ឬមិនបានផ្តល់អាហារកាតព្វកិច្ចដល់អតីតសហព័ទ្ធម្ខាងទៀត (អតីតប្តី ឬប្រពន្ធ) ទេ ។ ឬ ២៖ ក្នុងករណីឪពុកម្តាយមិនជួយទំនុកបម្រុង និងចិញ្ចឹមបីបាច់ថែរក្សាដល់កូនៗដែលជាអនីតិជន ។ ឬ ៣៖ ក្នុងករណីកូនចៅមិនជួយទំនុកបម្រុងដល់ឪពុកម្ដាយ ឬជីដូនជីតាចាស់ជរា ឬសាច់ញាតិណាមួយ ដែលអសមត្ថភាពក្នុងការទ្រទ្រង់ជីវភាព ហើយចាំបាច់ត្រូវការមើលថែ និងការផ្គត់ផ្គង់ពីកូនចៅ ។ ចំពោះករណីខាងលើ ភាគីដែលមានប្រយោជន៍អាចដាក់ពាក្យបណ្តឹងទៅតុលាការ ដើម្បីស្នើសុំឱ្យតុលាការបង្គាប់ឱ្យភាគីម្ខាងទៀតបង់អាហារកាតព្វកិច្ចដល់ខ្លួន ។ ក្រោយពីបានទទួលពាក្យបណ្ដឹងរួចរាល់ តុលាការបានចេញសេចក្តីសម្រេចបង្គាប់ឱ្យភាគីម្ខាងទៀតនោះ បង់អាហារកាតព្វកិច្ចដល់ភាគីដែលមានប្រយោជន៍ បន្ទាប់មកសេចក្តីសម្រេចរបស់តុលាការក៏បានចូលជាស្ថាពរ ។ ប៉ុន្តែទោះបីជាមានសេចក្តីសម្រេចសា្ថពររបស់តុលាការយ៉ាងនេះក្តី ក៏ភាគីម្ខាងទៀតមិនព្រមបង់អាហារកាតព្វកិច្ចដែរ ។ ដូចនេះប្រសិនបើភាគីម្ខាងទៀត ដែលមិនគោរពតាមសេចក្តីសម្រេចស្ថាពររបស់តុលាការ ដោយមិនព្រមបង់ក្នុងរយៈពេល ២ (ពីរ) ខែ យ៉ាងតិច នូវអាហារកាតព្វកិច្ចដល់សហព័ទ្ធ ឬអតីតសហព័ទ្ធរបស់ខ្លួន ដល់កូនជាអនីតិជន ដល់បច្ឆាញាតិ ឬបុព្វញាតិ ឬដល់ញាតិផ្សេងទៀតរបស់ខ្លួននោះ នឹងត្រូវបានចោទប្រកាន់ និងផ្តន្ទាទោសតាមបញ្ញត្តិមាត្រា៣២៤ «បទបោះបង់គ្រួសារ» នៃក្រមព្រហ្មទណ្ឌ ដែលបានចែងថា «ការមិនគោរពតាមសេចក្ដីសម្រេចស្ថាពររបស់តុលាការ ដោយមិនព្រមបង់ក្នុងរយៈពេល ២ (ពីរ) ខែ យ៉ាងតិច នូវអាហារកាតព្វកិច្ចដល់សហព័ទ្ធ ឬអតីតសហព័ទ្ធរបស់ខ្លួន ដល់កូនជាអនីតិជន ដល់បច្ឆាញាតិ ឬបុព្វញាតិ ឬដល់ញាតិផ្សេងទៀតរបស់ខ្លួននោះ ត្រូវផ្តន្ទាទោសដាក់ពន្ធនាគារពី ០១ (មួយ) ខែ ទៅ ០១ (មួយ) ឆ្នាំ និងពិន័យជាប្រាក់ពី ១០០.០០០ (មួយសែន) រៀល ទៅ ២.០០០.០០០ (ពីរលាន) រៀល» ។ ក្រៅពីទោសទណ្ឌខាងលើ ចំពោះបទល្មើសនេះក៏មានទោសបន្ថែម (មាត្រា៣២៥ នៃក្រមព្រហ្មទណ្ឌ) ដូចជា៖ ១៖ ការដកសិទ្ធិខ្លះជាពលរដ្ឋ សម្រាប់រយៈពេល ៥ (ប្រាំ) ឆ្នាំ យ៉ាងច្រើន ។ ២៖ ការបិទផ្សាយសេចក្ដីសម្រេចផ្ដន្ទាទោស សម្រាប់រយៈពេល ២ (ពីរ) ខែ យ៉ាងច្រើន ។ ៣៖ ការផ្សាយសេចក្ដីសម្រេចផ្តន្ទាទោសនៅក្នុងសារព័ត៌មាន ។ ៤៖ ការផ្សាយសេចក្ដីសម្រេចផ្តន្ទាទោស តាមគ្រប់មធ្យោបាយទូរគមនាគមន៍សោតទស្សន៍ សម្រាប់រយៈពេល ៨ (ប្រាំបី) ថ្ងៃ យ៉ាងច្រើន ។ សរុបរួមមក ការមិនគោរពតាមសេចក្ដីសម្រេចស្ថាពររបស់តុលាការ ដោយមិនព្រមបង់ក្នុងរយៈពេល ២ (ពីរ) ខែ យ៉ាងតិច នូវអាហារកាតព្វកិច្ចដល់សហព័ទ្ធ ឬអតីតសហព័ទ្ធរបស់ខ្លួន ដល់កូនជាអនីតិជន ដល់បច្ឆាញាតិ ឬបុព្វញាតិ ឬដល់ញាតិផ្សេងទៀតរបស់ខ្លួននោះ គឺជាបទល្មើស (បទបោះបង់គ្រួសារ) និងទទួលរងការផ្តន្ទាទោសតាមច្បាប់ជាធរមាន ។ រៀបរៀងដោយ៖ លោកមេធាវី លឹម សុវណ្ណារ៉ុង និងកញ្ញា ថន រ៉ាវ៉ាឌី ជាជំនួយការមេធាវី និងជាសមាជិកក្រុមការងាររៀបចំ និងផ្សព្វផ្សាយអត្ថបទច្បាប់ នៃក្រុមមេធាវីកម្ពុជាសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ មានអាសយដ្ឋាននៅអគារលេខ ៤៥៣៥ ផ្លូវលេខ១០០៣ ស្ថិតក្នុងភូមិឧកញ៉ាវាំង សង្កាត់ភ្នំពេញថ្មី ខណ្ឌសែនសុខ រាជធានីភ្នំពេញ ទូរស័ព្ទទំនាក់ទំនងលេខ ០២៣ ៩៨៦ ២៤៥/០៧៨ ២៧ ២៧ ៨៥ អ៉ីម៉ែល៖ president@ciclg.com គេហទំព័រ៖ www.ciclg.com , ហ្វេសបុកផេក៖ ក្រុមមេធាវីកម្ពុជាសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ / Cambodia International Cooperation Law Group៕

2022-03-25 16:31:21

យល់ដឹងផ្នែកច្បាប់៖ បទអន្តរការរវាងអ្នកសុំកូន និងស្រ្ដីពពោះ

(ភ្នំពេញ)៖ ជាទូទៅគេតែងយល់ថាការមានចំណងអាពាហ៍ពិពាហ៍ គឺជាការបង្កើតនូវចំណងសុភមង្គលដ៏រឹងមាំមួយ ហើយពួកគេតែងតែរំពឹងទុកថា នឹងអាចទទួលបាននូវចំណងដៃដ៏មានតម្លៃ បន្ទាប់ពីអាពាហ៍ពិពាហ៍នោះ គឺជាការមានបុត្រ ។ ប៉ុន្តែក្នុងស្ថានភាពខ្លះ ពួកគេមិនអាចទទួលបាននូវអ្វី ដែលពួកគេប្រាថ្នានោះទេ ដោយសារកត្តាមួយចំនួន ជាពិសេសសុខភាពរបស់ពួកគេ ហេតុនេះហើយ ទើបធ្វើឱ្យពួកគេត្រូវសម្រេចចិត្តទៅសុំកូនពីគេ ឬបងប្អូន និងពីមណ្ឌលកុមារកំព្រា មកចិញ្ចឹមបីបាច់ធ្វើជាកូនខ្លួនឯង ។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះទេ យើងសង្កេតឃើញថា មានករណីខ្លះបានកើតមានឡើងដោយពឹងពាក់អន្តរការី ឱ្យជួយរកស្ដ្រីឱ្យមកពពោះជំនួសជាថ្នូរនឹងប្រាក់កាស ។ ចំពោះទង្វើ និងសកម្មភាពខាងលើ តើបុគ្គលណាខ្លះ ដែលត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះផ្លូវច្បាប់ ? ដើម្បីយល់ដឹងឱ្យបានកាន់តែច្បាស់អំពី «បទអន្តរការរវាងអ្នកសុំកូន និងស្រ្ដីពរពោះ» កម្មវិធីយល់ដឹងផ្នែកច្បាប់របស់អង្គភាពសារព័ត៌មាន Fresh News ដែលសហការជាមួយ ក្រុមមេធាវីកម្ពុជាសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ សប្តាហ៍នេះ នឹងធ្វើការបង្ហាញជូនប្រជាពលរដ្ឋ សិស្ស និស្សិតដូចខាងក្រោម។ យោងតាមមាត្រា ៣៣២ នៃក្រមព្រហ្មទណ្ឌ នៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា បានចែងថា អំពើប្រព្រឹត្តនៅក្នុងគោលបំណងចង់បានកម្រៃ ធ្វើជាអន្តរការីរវាងបុគ្គលម្នាក់ ឬ ប្ដីប្រពន្ធ ដែលសុំកូនយកមកចិញ្ចឹម និងស្រ្ដីម្នាក់យល់ព្រមពពោះ ដើម្បីនឹងប្រគល់កូននោះឱ្យទៅអ្នកសុំ ត្រូវផ្តន្ទាទោសដាក់ពន្ធនាគារពី ១ (មួយ) ខែ ទៅ ៦ (ប្រាំមួយ) ខែ និងពិន័យជាប្រាក់ពី ១០០.០០០ (មួយសែន) រៀល ទៅ ១.០០០.០០០ (មួយលាន) រៀល ។ អន្តរការ ឬអន្តរការី គឺសំដៅទៅដល់ភ្នាក់ងារកណ្ដាល ឬអ្នកភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងរវាងភាគី រាល់បុគ្គលណា ដែលមានបំណងចង់រកស៉ីពាក់ព័ន្ធទៅនឹងការនាំស្រ្ដីពពោះជំនួស សុទ្ធតែប្រឈមមុខនឹងច្បាប់ទាំងអស់ ព្រោះអំពើទាំងនោះ វាខុសនឹងច្បាប់នៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា និងខុសទៅនឹងទំនៀមទម្លាប់ប្រពៃណីដ៏ល្អផូរផង់របស់ខ្មែរថែមទៀតផង ការពពោះជំនួសវាជាអំពើអមនុស្សធម៌។ ក្នុងករណី ការស៉ីឈ្នួលពពោះបែបនេះ វាមានផលប៉ះពាល់ដល់សុខភាពរបស់ស្រ្តីដែលពពោះជំនួសនោះ នៅក្នុងករណីដែលស្រ្ដីនោះពពោះជាប់ នឹងអាចបង្កហានិភ័យដល់សង្គមជាតិថែមទៀតផង ចំពោះការប្រព្រឹត្តនូវអំពើនេះ ចំពោះហានិភ័យនោះគឺដែលកូនបានសម្រាលមកមិនគ្រប់លក្ខណៈណាមួយ ហើយត្រូវបានជនដែលជួលស្រ្ដីនោះបដិសេធមិនទទួលកូននោះ វាអាចនឹងបង្កឱ្យមានក្មេងកំព្រា ឬស្រ្ដីដែលពពោះនោះគ្មានលទ្ធភាពចិញ្ចឹមបីបាច់ ជាអាទិ៍។ សរុបជារួមមក ការស៉ីឈ្នួលពរពោះ ឬការនាំនរណាម្នាក់ដើម្បីពពោះជំនួសដើម្បីទទួលបាននូវកម្រៃ វាជាអំពើអមនុស្សធម៌ និងធ្វើឱ្យសង្គមគ្មានសណ្ដាប់ធ្នាប់ ជាពិសេសអន្តរការីនោះនឹងរងនូវការផ្តន្ទាទោសតាមច្បាប់ដែលបានកំណត់។ រៀបរៀងដោយ៖ លោក ប៊ុន វិទូ និងកញ្ញា ហេង មរកត ជំនួយការមេធាវី និងជាសមាជិកក្រុមការងាររៀបចំ និងផ្សព្វផ្សាយអត្ថបទច្បាប់ នៃក្រុមមេធាវីកម្ពុជាសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ មានអាសយដ្ឋាននៅអគារលេខ ៤៥៣៥ ផ្លូវលេខ១០០៣ ស្ថិតក្នុងភូមិឧកញ៉ាវាំង សង្កាត់ភ្នំពេញថ្មី ខណ្ឌសែនសុខ រាជធានីភ្នំពេញ ទូរស័ព្ទទំនាក់ទំនងលេខ ០២៣ ៩៨៦ ២៤៥ អ៉ីម៉ែល៖ president@ciclg.com គេហទំព័រ៖ www.ciclg.com, ហ្វេសប៊ុកផេក៖ ក្រុមមេធាវីកម្ពុជាសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ/ Cambodia International Cooperation Law Group៕

2022-03-14 08:47:11

យល់ដឹងផ្នែកច្បាប់៖ សិទ្ធិលើការបញ្ចាំ

(ភ្នំពេញ)៖ ជាទូទៅប្រជាពលរដ្ឋភាគច្រើនធ្លាប់បានដឹង និងស្គាល់អំពីការបញ្ចាំ ដែលត្រូវបានអនុវត្ដប្រចាំថ្ងៃក្នុងជីវភាពរស់នៅក្នុងសង្គម ។ នៅក្នុងនោះឃើញថា មានប្រជាពលរដ្ឋមួយចំនួនធ្លាប់បានអនុវត្ដនូវសកម្មភាពនៃការដាក់បញ្ចាំនេះ និងមួយចំនួនទៀតបានយកសកម្មភាពនៃការបញ្ចាំនេះ ធ្វើជាមុខរបរអាជីវកម្មប្រចាំថ្ងៃរបស់ខ្លួនផងដែរ ។ ទោះបីជាសកម្មភាពនៃការបញ្ចាំត្រូវបានអនុវត្ដជាប្រចាំថ្ងៃយ៉ាងនេះក្ដី ក៏ប៉ុន្ដែឃើញថាប្រជាពលរដ្ឋមួយចំនួន គឺនៅពុំទាន់បានស្វែងយល់អំពីទិដ្ឋភាពផ្លូវច្បាប់ពាក់ព័ន្ធនឹង «សិទ្ធិលើការបញ្ចាំ» បានច្បាស់នៅឡើយទេ ។ តើអ្វីទៅជាសិទ្ធិលើការបញ្ចាំ? តើសិទ្ធិលើការបញ្ចាំមានអានុភាពយ៉ាងដូចម្ដេច? កម្មវិធីយល់ដឹងផ្នែកច្បាប់របស់អង្គភាពសារព័ត៌មាន Fresh News សហការជាមួយក្រុមមេធាវីកម្ពុជាសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ សូមលើកយកប្រធានបទ «សិទ្ធិលើការបញ្ចាំ» មកធ្វើការបកស្រាយជូនបងប្អូនប្រជាពលរដ្ឋ សិស្ស និស្សិត ដូចខាងក្រោម។ យោងតាមក្រមរដ្ឋប្បវេណី សិទ្ធិលើការបញ្ចាំ គឺជាប្រភេទមួយនៃសិទ្ធិប្រាតិភោគប្រត្យក្ស (សិទ្ធិលើវត្ថុដាក់ធានា)។ សិទ្ធិលើការបញ្ចាំ គឺជាសិទ្ធិមួយដែលផ្ដល់ឱ្យម្ចាស់បំណុល (ភាគីទទួលបញ្ចាំ) មានសិទ្ធិកាន់កាប់វត្ថុ (ចលនវត្ថុ ឬអចលនវត្ថុ ឬសិទ្ធិលើវត្ថុ) ដែលកូនបំណុល (អ្នកដាក់បញ្ចាំ) ឬតតិយជន (ជនក្រៅពីភាគីនៃកិច្ចសន្យា) បានប្រគល់ (ផ្ទេរការកាន់កាប់) ជូនម្ចាស់បំណុល ដើម្បីធានាសិទ្ធិលើបំណុលរបស់ខ្លួន (យកមកដាក់បញ្ចាំ) ហើយម្ចាស់បំណុលអាចទទួលការសង ចំពោះសិទ្ធិលើបំណុលរបស់ខ្លួនពីវត្ថុនោះដោយមានអាទិភាពជាងម្ចាស់បំណុលផ្សេងទៀត។ សិទ្ធិលើការបញ្ចាំត្រូវបង្កើតឡើងដោយកូនបំណុល ឬតតិយជន ប្រគល់នូវវត្ថុដែលជាកម្មវត្ថុនៃការបញ្ចាំទៅឱ្យម្ចាស់បំណុល ដើម្បីទទួលបានសិទ្ធិលើបំណុល ហើយលុះត្រាតែម្ចាស់បំណុល យល់ព្រមនឹងការបង្កើតសិទ្ធិនោះដែរ។ មានន័យថា ការបញ្ចាំអាចកើតឡើងបានដោយការព្រមព្រៀងរបស់ភាគី មិនទាមទារឱ្យមានទម្រង់ពិសេសណាមួយឡើយ។ ហើយការដែលតម្រូវឱ្យអ្នកបង្កើតសិទ្ធិលើការបញ្ចាំ (កូនបំណុល ឬតតិយជន) ប្រគល់វត្ថុដែលជាកម្មវត្ថុនៃការបញ្ចាំ គឺជាលក្ខខណ្ឌចាំបាច់ ដើម្បីឱ្យការបញ្ចាំមានអានុភាព ព្រោះថាច្បាប់បានហាមឃាត់អ្នកបង្កើតសិទ្ធិនោះ មិនឱ្យកាន់កាប់វត្ថុដែលជាកម្មវត្ថុនៃការបញ្ចាំដោយផ្ទាល់ឡើយ។ សិទ្ធិលើការបញ្ចាំ ត្រូវធានានូវប្រាក់ដើម ការប្រាក់ ប្រាក់ធានាសងក្នុងករណីមិនគោរពកិច្ចសន្យា សោហ៊ុយដើម្បីអនុវត្តសិទ្ធិលើការបញ្ចាំ សោហ៊ុយដើម្បីថែរក្សាវត្ថុបញ្ចាំ ព្រមទាំងសំណងនៃការខូចខាតដែលកើតឡើង ដោយសារការមិនអនុវត្តកាតព្វកិច្ច ឬ វិការៈកំបាំងនៃវត្ថុបញ្ចាំ។ សិទ្ធិលើការបញ្ចាំមានអានុភាព នាំឱ្យម្ចាស់សិទ្ធិអាចឃាត់ទុកវត្ថុបញ្ចាំបាន រហូតដល់ពេលដែលបានទទួលការសងចំពោះសិទ្ធិលើបំណុល។ លើសពីនេះទៀត សិទ្ធិលើការបញ្ចាំ មានអានុភាពធ្វើឱ្យម្ចាស់សិទ្ធិនេះ មានអាទិភាពជាងម្ចាស់សិទ្ធិលើបំណុលផ្សេងទៀត ចំពោះការធានាបំណុលទៅលើវត្ថុបញ្ចាំ និងការទទួលសំណងពីផលដោយមានអាទិភាពទៀតផង។ ប៉ុន្តែ ម្ចាស់សិទ្ធិនោះ ក៏ត្រូវមានកាតព្វកិច្ចកាន់កាប់វត្ថុបញ្ចាំដោយប្រុងប្រយ័ត្ន ក្នុងនាមជាអ្នកគ្រប់គ្រងដោយសុចរិត ហើយដោយសារករណីយកិច្ចគ្រប់គ្រងវត្ថុនេះ ម្ចាស់សិទ្ធិលើការបញ្ចាំក៏អាចទាមទារឱ្យម្ចាស់កម្មសិទ្ធិនៃវត្ថុបញ្ចាំសងសោហ៊ុយចំពោះការចំណាយសម្រាប់គ្រប់គ្រង និងថែរក្សាវត្ថុបញ្ចាំផងដែរ។ ទោះបីជាយ៉ាងនេះក្ដី ច្បាប់បានហាមឃាត់ចំពោះការបង្កើតកិច្ចសន្យាបញ្ចាំផ្ដាច់ ដោយមិនអនុញ្ញាតឱ្យម្ចាស់សិទ្ធិលើការបញ្ចាំ អាចទទួលបានកម្មសិទ្ធិលើវត្ថុនៃការបញ្ចាំឡើយ ប្រសិនបើពុំមានកំណត់ដោយច្បាប់ ។ លើសពីនេះទៅទៀត ម្ចាស់សិទ្ធិលើការបញ្ចាំ ក៏អាចយកកម្មវត្ថុនៃសិទ្ធិនោះ ទៅដាក់បញ្ចាំបន្តទៀតបាន ក៏ប៉ុន្ដែត្រូវ ទទួលការយល់ព្រមពីម្ចាស់កម្មសិទ្ធិនៃវត្ថុបញ្ចាំ ដែលស្ថិតក្រោមការទទួលខុសត្រូវរបស់ម្ចាស់កម្មសិទ្ធិនោះ ឬក៏ពុំចាំបាច់មានការយល់ព្រមនោះទេ ប្រសិនបើកម្មវត្ថុនៃការបញ្ចាំនោះ ស្ថិតក្រោមការទទួលខុសត្រូវរបស់ម្ចាស់សិទ្ធិលើការបញ្ចាំផ្ទាល់ រួមទាំងការទទួលខុសត្រូវចំពោះការខូចខាត ដោយប្រធានសក្ដិដែលមិនអាចកើតមានឡើង ប្រសិនបើមិនមានការដាក់បញ្ចាំបន្តទេនោះ។ ចំពោះការលក្ខខណ្ឌនៃការតតាំងនៃសិទ្ធិលើការបញ្ចាំ គឺម្ចាស់សិទ្ធិលើការបញ្ចាំ អាចតតាំងសិទ្ធិរបស់ខ្លួននឹងតតិយជនបាន ប្រសិនបើម្ចាស់សិទ្ធិនោះបានកាន់កាប់ជានិរន្តរ៍នូវវត្ថុបញ្ចាំនោះ។ ក្នុងករណី វត្ថុបញ្ចាំដែលម្ចាស់សិទ្ធិបានកាន់កាប់ ត្រូវបានដកយកដោយនរណាម្នាក់នោះ ម្ចាស់សិទ្ធិនោះអាចទាមទារវត្ថុមកវិញបាន តាមរយៈបណ្ដឹងទាមទារឱ្យប្រគល់វត្ថុកាន់កាប់មកវិញ។ ម្ចាស់សិទ្ធិលើការបញ្ចាំ អាចប្រើប្រាស់វត្ថុបញ្ចាំត្រឹមតែកម្រិតដែលចាំបាច់តែប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែក៏អាចប្រើប្រាស់ដោយសេរី និងជួលវត្ថុនោះបានផងដែរ ប្រសិនបើកូនបំណុលយល់ព្រម ពុំនោះទេ កូនបំណុលអាចទាមទារឱ្យរំលត់សិទ្ធិលើការបញ្ចាំបាន។ ក្នុងករណីដែលដល់ពេលកំណត់សង ម្ចាស់សិទ្ធិលើការបញ្ចាំមិនបានទទួលការសងចំពោះសិទ្ធិលើបំណុលរបស់ខ្លួនទេនោះ ម្ចាស់សិទ្ធិនោះ អាចទាមទារទៅតុលាការឱ្យយកវត្ថុបញ្ចាំមកសងផ្ទាល់តែម្ដង លុះត្រាតែមានមូលហេតុត្រឹមត្រូវ និងបានជូនដំណឹងអំពីការទាមទារនោះ ទៅកូនបំណុលជាមុនសិន។ ក្នុងករណី ដែលតម្លៃនៃវត្ថុបញ្ចាំនោះមានតម្លៃលើសសិទ្ធិលើបំណុលនោះ ម្ចាស់បំណុលត្រូវសងចំនួនតម្លៃដែលនៅសល់ទៅម្ចាស់កម្មសិទ្ធិនៃវត្ថុបញ្ចាំវិញ។ ប្រសិនបើបានបង្កើតសិទ្ធិលើការបញ្ចាំទៅលើចលនវត្ថុតែមួយ ចំពោះសិទ្ធិលើបំណុលច្រើន នោះលំដាប់នៃសិទ្ធិលើការបញ្ចាំ ត្រូវអនុលោមតាមពេលវេលាដែលបានបង្កើតសិទ្ធិនោះ។ រីឯសិទ្ធិលើការបញ្ចាំអចលនវត្ថុវិញ ម្ចាស់សិទ្ធិនេះ អាចតតាំងសិទ្ធិរបស់ខ្លួនចំពោះតតិយជនបាន ប្រសិនបើបានធ្វើកិច្ចសន្យាបង្កើតសិទ្ធិលើការបញ្ចាំ ដោយលិខិតយថាភូត និងបានចុះបញ្ជីនៅក្នុងសៀវភៅបញ្ជីដីធ្លី ដោយអនុវត្តដូចគ្នា ពាក់ព័ន្ធនឹងនីតិវិធីនៃការចុះបញ្ជីហ៊ីប៉ូតែក ។ ហើយគេអាចប្រើប្រាស់ និងអាស្រ័យផលលើវត្ថុបញ្ចាំខាងលើបាន តាមវិធីប្រើប្រាស់នៃអចលនវត្ថុនោះ ដោយចេញសោហ៊ុយក្នុងការកាន់កាប់ និងថែរក្សាអចលនវត្ថុនោះដោយខ្លួនឯង ហើយក៏មិនអាចទាមទារការប្រាក់នៃសិទ្ធិលើបំណុលរបស់ខ្លួនផងដែរ លើកលែងតែក្នុងករណីភាគីទាំងសងខាង មានការសន្យាពិសេស នៅក្នុងសកម្មភាពបង្កើតសិទ្ធិលើការបញ្ចាំ។ ចំពោះអំឡុង ពេលនៃសិទ្ធិលើការបញ្ចាំក្នុងការសន្យាពិសេសវិញនោះ គឺមិនអាចលើសពី ៥ (ប្រាំ) ឆ្នាំ ប៉ុន្តែអាចបន្តរយៈពេលទៀតបាន។ ចំណែកឯការបញ្ចាំសិទ្ធិ គឺជាការណ៍ដែលកូនបំណុលយកសិទ្ធិលើបំណុលរបស់ខ្លួន ដែលមានចំពោះកូនបំណុលទី៣ ទៅដាក់បញ្ចាំឱ្យម្ចាស់សិទ្ធិលើការបញ្ចាំ ដើម្បីធានាបំណុល។ ក្នុងករណីនេះ ម្ចាស់សិទ្ធិអាចតតាំងសិទ្ធិរបស់ខ្លួននឹងកូនបំណុលទី ៣ បាន លុះត្រាតែអ្នកដែលយកសិទ្ធិនោះទៅដាក់បញ្ចាំបានជូនដំណឹង ព្រមទាំងទទួលការយល់ព្រមពីកូនបំណុលទី ៣ នោះ ហើយការបញ្ចាំត្រូវធ្វើឡើងដោយមានលិខិតដែលមានកាលបរិច្ឆេទស្ថាពរ ទើបអាចតតាំងនឹងតតិយជនក្រៅពីកូនបំណុលទី ៣ បាន។ ចំពោះការប្រមូលសិទ្ធិលើបំណុល ប្រសិនបើកម្មវត្ថុនៃសិទ្ធិលើបំណុលជាប្រាក់ ទំហំនៃការប្រមូលត្រូវបានកម្រិតត្រឹមចំនួនទឹកប្រាក់នៃសិទ្ធិលើបំណុលដែលត្រូវបានធានា។ ក្នុងករណីកម្មវត្ថុជាប្រាក់ដូចបានរៀបរាប់ខាងលើនេះ បើពេលកំណត់សងនៃសិទ្ធិលើបំណុលដែលកូនបំណុលទី ៣ ត្រូវសងកូនបំណុលដើមនោះ បានមកដល់មុនពេលកំណត់សងនៃសិទ្ធិលើបំណុលរបស់ម្ចាស់សិទ្ធិលើការបញ្ចាំ ដូចនេះ ម្ចាស់សិទ្ធិអាចឱ្យកូនបំណុលទី ៣ តម្កល់ប្រាក់សងបាន ដោយសិទ្ធិលើការបញ្ចាំមានអត្ថិភាពលើប្រាក់តម្កល់នោះ។ ផ្ទុយទៅវិញបើកម្មវត្ថុនោះមិនមែនជាប្រាក់ ម្ចាស់សិទ្ធិលើការបញ្ចាំមានសិទ្ធិលើវត្ថុបញ្ចាំដែលខ្លួនបានទទួលជាការសង។ ក្រៅពីការបកស្រាយខាងលើនេះ ក៏ត្រូវអនុវត្តដូចនឹងការបញ្ចាំចលនវត្ថុ និងអចលនវត្ថុផងដែរ ចំពោះការបញ្ចាំសិទ្ធិ។ សរុបជារួមមក សិទ្ធិលើការបញ្ចាំពិតជាមានសារប្រយោជន៍ណាស់ដល់ម្ចាស់បំណុល ដែលទទួលការបញ្ចាំដើម្បីធានាសិទ្ធិលើបំណុលរបស់ខ្លួន និងទទួលការសងចំពោះសិទ្ធិនេះ ដោយមានអាទិភាពជាងម្ចាស់បំណុលធម្មតាផ្សេងទៀត។ លើសពីនេះទៀត សិទ្ធិនោះថែមទាំងផ្ដល់ភាពងាយស្រួលក្នុងការបង្កើតទៀតផង ព្រមទាំងអាចបញ្ចាំនូវរាល់គ្រប់វត្ថុ រួមទាំងសិទ្ធិលើទ្រព្យសម្បត្តិផងដែរ។ រៀបរៀងដោយ៖ លោកមេធាវី សេង ឈុនលី និងលោកស្រី នូ ពិសី ជាជំនួយការផ្នែកសេវាកម្មច្បាប់ និងជាសមាជិកក្រុមការងាររៀបចំ និងផ្សព្វផ្សាយអត្ថបទច្បាប់ នៃក្រុមមេធាវីកម្ពុជាសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ មានអាសយដ្ឋាននៅអគារលេខ ៤៥៣៥ ផ្លូវលេខ ១០០៣ ភូមិឧកញ៉ាវាំង (អតីតភូមិបាយ៉ាប) សង្កាត់ភ្នំពេញថ្មី ខណ្ឌសែនសុខ រាជធានីភ្នំពេញ ទូរស័ព្ទទំនាក់ទំនងលេខ ០២៣ ៩៨៦ ២៤៥ អ៉ីម៉ែល៖ president@ciclg.com គេហទំព័រ៖ www.ciclg.com, ហ្វេសបុកផេក៖ ក្រុមមេធាវីកម្ពុជាសហប្រតិបត្តការអន្តរជាតិ / Cambodia International Cooperation Law Group៕

2022-03-07 08:21:39